Monolitik zirkonyumun farklı dental materyaller ve mine karşısında meydana getirdiği aşınmanın değerlendirilmesi - Keban, Seda (My University, 2018)
Amaç: Dinamik yükleme sonrası monolitik zirkonya materyalinde ve karşıt arkında kullanılabilecek farklı dental restoratif materyallerde meydana gelecek aşınma miktarının belirlenmesidir. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda 7 mm/ 7 mm boyutlarında ve 3 mm kalınlığında 90 adet LAVA monolitik zirkonya (50 adet glazelenmiş ve 40 adet cilalanmış), 20 adet premolar diş, hemisfer formunda çapı 5 mm yüksekliği 10 mm olacak şekilde 20 adet feldspatik porselen, 20 adet lityum disilikat seramik (IPS e.max Press), 20 adet kompozit (Herculite) ve 20 adet monolitik zirkonya (Lava Monolithic) örnekler hazırlandı. Üç boyutlu lazer tarayıcı ile çiğneme simülasyonu öncesi yüzey tarama işlemleri yapıldı. Örnekler dual akslı çiğneme simülatörü (50 N’luk yük, 5-55 °C ısı döngüsü) ile 1 yıllık klinik kullanıma eşdeğer olan 240 000 döngü çiğneme döngüsüne tabii tutuldu. Simülasyon sonrası yüzey tarama işlemleri tekrar yapılıp, elde edilen veriler çakıştırılarak meydana gelen aşınma miktarları belirlendi. İstatistiksel analiz için Independent Samples t, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular: Antagonist aşınması cilalanmış zirkonya örneklerde (0,071±0,061 mm3) glazelenmiş zirkonya örneklere (0,109±0,084 mm3) kıyasla daha düşük bulunmuştur. Antagonist materyaller arasında en az aşınma glazelenmiş zirkonya karşısındaki cilalanmış zirkonya örneklerde (0,015±0,015 mm3) ve en fazla aşınma ise glazelenmiş zirkonya karşısında mine örneklerinde (0,097±0,075 mm3) görülmüştür. Sonuçlar: Cilalanmış yüzeyli monolitik zirkonya restorasyonların kullanılması, karşıt arkda meydana gelebilecek aşınma miktarının azaltılması açısından önerilmektedir. Yaptığımız bu in vitro çalışma sonuçları, ileride yapılacak in vivo ve in vitro çalışmalara ışık tutacaktır.

Purpose: Determination of the amount of wear that will occur in monolithic zirconia and different dental restorative materials that can be used against it after dynamic loading. Materials and Methods: In our study, 7mm/ 7mm in size and 3mm in thickness 90 LAVA monolithic zirconia (50 glazed, 40 polished), 20 premolars, in the form of hemisphere 5mm diameter and 10mm in height 20 feldspathic porcelain, 20 lithium disilicate ceramic (IPS e-max Press), 20 composite (Herculite) and 20 monolithic zirconia (Lava Monolithic) samples were prepared. A three-dimensional laser scanner was used to perform surface scanning before simulation. The samples were subjected to a 240 000 chewing cycle with dual-axis chewing simulator (load 50 N, heat cycle 5-55 °C), equivalent to 1 year of clinical use. After the simulation, the surface scans were repeated and the obtained data were superimposed to determine the amount of wear. Independent Samples t, Kruskal Wallis and Mann Whitney U tests were used for statistical analysis. Results: Antagonist wear was found in polished zirconia samples (0,071±0,061 mm3) lower than in glazed zirconia samples (0,109±0,084 mm3). Among the antagonist materials, polished zirconia (0,015±0,015 mm3) against glazed zirconia (0,015±0,015 mm3) shows the least wear and maximal wear was observed in enamel specimens (0,097±0,075 mm3) against glazed zirconia. Conclusion: The use of polished monolithic zirconia restorations is suggested for reducing the amount of wear that can occur in the opposite arc. We are thinking that the results of this in vitro study will illuminate future in vivo and in vitro studies.
Keywords: aşınma; chewing simulator; çiğneme simülatörü; Dental prosthesis; Dental prosthesis design; Diş protezleri; Diş protezleri tasarımı; Monolithic; Monolitik; wear; zirconia; zirkonya