Polimer bazlı gerinim sensörlerinin biyomedikal için geliştirilmesi - Sırtıkara, Merve (My University, 2023)
Biyomedikal için geliştirilen polimer bazlı gerinim sensörleri küçük fiziksel hareketleri ve mekanik deformasyonu tespit etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Ayrıca, insan vücudunun fizyolojik belirtilerini yakalamak için arzu edilen, rahat giyilen, çok hassas ve hızlı tepki veren sensörler üretmek bir zorluk olmaya devam etmektedir. Bu tez çalışması, yüksek maliyetli, uzun süreli dayanımlarının kötü olması, kullan at çözümler için elverişli olmamaları, şekil hafızalarının zayıf olması gibi olumsuz özelliklerinden dolayı karbon bazlı malzemeler, polimer için alternatif çözümler sunmaktadır. Düşük maliyetli termoplastik poliüretan bazlı bir gerinim sensörü üretilmiştir ve iletkenliği sağlamak için grafit, karbon siyahı ve 10 ml dimetilformamid ve tetrahidrofuran kullanılmıştır. İçerisine nişasta ve bizmut nitrat eklenmesi, TPU/ G/ CB sensörlerinin üretimi ile nanokompozitler alanına yeni bir yaklaşım getirmektedir. Hazırlanan TPU/ G/ CB kompozitlerinin karakterizasyonu yapılarak farklı oranlarda eklenen bizmut nitrat ve nişastanın etkileri incelenmiştir. Karbon bazlı malzemeler oksijenle veya başka bir reaktifler ile tepkimeye girmesi gibi handikaplarının yanında perkolasyon eşiği görülmektedir. İyi bir elektrik iletkenliği performansı sağlarken mekanik dayanımı olumsuz etkisinin de gözetilmesi gerekmektedir. Bizmut nitrat içeriği ile mekanik dayanımdaki olumsuz etkinin önüne geçerek hem mekanik dayanım performansını hem de tekrar edilebilirliğini de arttırması sağlanmıştır. Yine aynı şekilde nişasta içeriği ile karbon siyahı ve grafit kullanımında yüksek perkolasyon eşiğinin olumsuz özelliğinin önüne geçilmiştir. Sonuç olarak, gerinim sensörü üretiminde bileşim malzemelerinin kullanılması ile umut verici sonuçlar ve biyomedikal alanı için de umut verici bir uygulama gösterilmiştir.

Polymer-based strain sensors developed for biomedicine are widely used to detect small physical movements and mechanical deformation. Furthermore, it remains a challenge to produce desirable, comfortable-wearing, highly sensitive, and responsive sensors to capture physiological signs of the human body. This thesis study offers alternative solutions for carbon-based materials and polymers due to their negative features such as high cost, poor long-term strength, not being suitable for disposable solutions, and poor shape memory. A low-cost thermoplastic polyurethane-based strain sensor was fabricated and graphite, carbon black, and 10 ml of dimethylformamide and tetrahydrofuran were used to provide conductivity. The addition of starch and bismuth nitrate brings a new approach to the field of nanocomposites with the production of TPU/ G/ CB sensors. The effects of bismuth nitrate and starch added at different rates were investigated by characterizing the prepared TPU/ G/ CB composites. The percolation threshold is seen next to the handicaps, such as the reaction of carbon-based materials with oxygen or other reagents. While providing a good electrical conductivity performance, the negative effect of mechanical strength should also be considered. With its bismuth nitrate content, it has been ensured to increase both mechanical strength performance and repeatability by preventing the negative effect on mechanical strength. Likewise, the negative feature of the high percolation threshold is prevented by the use of carbon black and graphite with its starch content. As a result, promising results and a promising application for the biomedical field have been shown with the use of composition materials in the production of strain sensors.
Development of polymer-based strain sensors for biomedical
Keywords: Biomedical Application; Bismuth Nitrate; Biyomedikal Uygulama Thermoplastic Polyurethane; Bizmut Nitrat; Carbon-Based Materials; Gerinim Sensörü; Karbon Bazlı Malzemeler; Nişasta; Polimerizasyon; Polimerler; Polymerization; Polymers; Starch; Strain Sensor; Termoplastik Poliüretan