Yeni iletişim ortamlarıyla birlikte değişen kamu diplomasisi pratikleri pratikleri - Akkuş, Alparslan (My University, 2016)
YENİ İLETİŞİM ORTAMLARIYLA BİRLİKTE DEĞİŞEN KAMU DİPLOMASİSİ PRATİKLERİ İletişim teknolojilerindeki gelişmeler sayesinde geleneksel medyanın güç kaybedip, yeni medyanın yaygınlaşması ve etki alanını genişletmesiyle birlikte, devletlerin siyasal iletişim stratejilerinde ve kamu diplomasisi uygulamalarında da önemli bir dönüşüm yaşandığını gözlemlemek mümkün olmaktadır. Bu çalışmada, kamu diplomasisi kavramı incelenerek, kamu diplomasisi pratiğinde yaşanan dönüşüm değerlendirilmekte; geçmişte geleneksel medya üzerinden yürütülen kamu diplomasisi faaliyetlerinden, giderek yeni iletişim ortamları ve özellikle sosyal medyayı etkili bir şekilde kullanmaya yönelik yeni bir kamu diplomasi dinamiğine geçişe ve bu yöndeki dönüşüme dikkat çekilmektedir. Bu bağlamda, Türkiye’de kamu diplomasisi uygulayıcılarının bu dönüşüme ne kadar uyum sağlayabildiği de, toplumsal olaylar özelinde incelenmiştir. Konuyu daha iyi değerlendirebilmek açısından, toplumsal olaylar esnasında sivil toplumun sosyal medyaya yansıyan tepkileri ve kamu diplomasisi uygulayıcılarının bireysel-kurumsal Twitter hesaplarından paylaşılan mesajların içerik ve sayısal analizi de yapılmıştır. Bu analizler, Türkiye’deki yabancı gazetecilerle yapılan mülakatların sonuçlarıyla karşılaştırılmış ve Türk kamu diplomasisi uygulayıcılarının, toplumsal olaylar sürecinde bu yeni tür dijital diplomasiye uyum sağlayıp, sağlayamadıkları yanında; bu süreçte Türkiye’nin tezlerini dünya kamuoyuna duyurmada, onları ikna etmede ve algılarını değiştirebilecek bir saygınlık uyandırmada ne kadar etkili olabildikleri de tespit edilmeye çalışılmıştır. Kamu Diplomasisi, Yeni Medya, Sosyal Medya, Dijital Medya, Twitter Diplomasisi, Dijital Diplomasi, Siyasal İletişim, Stratejik İletişim, Kriz İletişimi, Kitle İletişimi, Yumuşak Güç, Sert Güç, Akıllı Güç, Toplumsal Hareketler

TRANSFORMATION OF PUBLIC DIPLOMACY PRACTICES IN LINE WITH NEW COMMUNICATION MEDIA A significant transformation is being observed in states’ political communication strategies and public diplomacy practices as social media becomes widespread while traditional media is in decline following massive developments in communication technologies. In this study the public diplomacy term is discussed and the transformation in occurrence is assessed given the former public diplomacy practices performed over traditional media is dramatically shifting towards new media and social media in particular. Accordingly, social movement is selected as a case study to examine how Turkey’s public diplomacy practitioners keep up with this transformation. To examine the issue in detail, both civil society reactions on social media and Twitter messages of public diplomacy practitioners are qualitatively and quantitatively examined. These analysis is cross-checked by interviews with foreign journalists in Turkey and it is questioned whether Turkey’s public diplomacy practitioners keep up with the change or fell short to stand the pace with digital diplomacy during the social movements and failed to explain Turkey’s arguments to the world public opinion. It is argued whether Turkey’s public diplomacy record during social movements is considered satisfying or unavailing in terms of its success to persuade global audiences and arouse respect among them to show a bit of appreciation. Public Diplomacy, New Media, Social Media, Digital Media, Twitter Diplomacy, Digital Diplomacy, Political Communication, Strategic Communication, Crisis Communication, Mass Communication, Soft Power, Hard Power, Smart Power, Social Movements
Keywords: Kamu diplomasisi; Kitle iletişim araçları; Türkiye