Tıbbi uygulama hataları ve adli tıp açısından incelenmesi - Kayabeyoğlu, İlker (My University, 2000)
Malpraktis kavramı diğer adıyla tıbbi uygulama hatası latince de mala praxis sözcüğünden köken almıştır. Bu kavramın anlamı profesyonel olarak çalışanların kötü ya da hatalı uygulamaları sonucunda, bir hizmet alanın zarar görmesi durumudur. Medikal olarak bakıldığında tıbbi hizmet alan hastanın zarar görmesi durumuna ise medikal malpraktis ya da Tıbbi Uygulama Hatası denir. Çalışmamızda, tıbbi uygulama hatalarının ortaya çıkmasını kolaylaştırıcı olduğu ve müdahalelerle önleyici gelişmeler sağlanabileceği düşünülen bazı konularda, sağlık ocaklarında görev yapan 148 pratisyen hekim ve 66 uzman hekimin değerlendirmeleri alınmıştır. Buna göre, çalışma ortamı, eğitim, ekipman ve personel yeterliliği bakımından iki grup ve iki çalışma koşulu arasında anlamlı farklılık olmakla birlikte; genel olarak hekimlerin benzer değerlendirmelerde bulundukları saptanmıştır. Hekimlerin genel olarak hasta ve hasta yakınlarının tutumlarından hoşnutsuzluk içinde oldukları, gerekli saygıyı görmedikleri, mesleki bilgilerinden kaynaklanan hakların kendilerine teslim edilmediğini düşündükleri gözlenmiştir. Yine de sağlık ocakları şartlarında çalışan pratisyen hekimlerin, II.basamak sağlık hizmetleri sunan uzman doktorlara nazaran daha zor şartlar içerisinde hekimliklerini sürdürdükleri çalışmanın sonuçlarında tespit edilmiştir. Saptanan tablonun, tıbbi uygulama hatalarının ortaya çıkmasını kolaylaştırıcı bazı riskler taşımakta olduğu ifade edilebilir.

Malpractice, is originated from the noun mala praxis, which means the mistake of a professional, and the position where the client or customer has been harmed by the action of the professional. If this occurs in the medical field, this state is called medical malpractice. In our study some of the factors thought to be preventable risk factors of malpractice were asked to the physicians, 148 practitioners and 66 specialists. Significant difference was observed between physician groups in eduactional, equipment and personel competency. However in general, the groups demonstrated similar approaches to the questions. They generally complain about the approaches of patient and their relatives and think that their professional rights are not respected well enough. In conclusion the working conditions of general practitioners are much more under stress in comparison to the specialized doctors in the hospitals. The indicators to that statement are in the study results. It can be stated that the professional environment described by the physicians may be accepted as carrying some risks for malpractice.
Keywords: Adli tıp; ADLİ TIP; hastalık oranları; koruyucu sağlık hekimliği; Teknoloji (Uygulamalı bilimler); Tıp bilimleri