Değişen yayıncılık pratikleri açısından akıllı telefonların kullanımı : televizyon yayıncılığı ve mobil yayıncılık üzerine bir inceleme - Özcan, Ömer Faruk (My University, 2021)
Yeni medya, dijital medya, multimedya, hipermedya gibi kullanımlarla yeni iletişim araçlarının kitle iletişimi bağlamında kazandığı işlevselliklere işaret eden tanımlamaların sınırları üzerine yürüyen tartışmalar araçların hangi bağlamda yeni veya geleneksel olarak ayrılacağı yönünde devam etmektedir. Zira World Wide Web adı verilen internet platformu ve uzmanlık gerektirmeyen bilgisayar işletim sistemleriyle başlayan değişim günümüzde akıllı telefon ve tabletler, telefon ve tablet melezleri, akıllı evler, kapılar ve birbirine internetle bağlanan onlarca araç olmadan günlük rutinlerini sürdüremeyen bir nesilin banisi olmuştur. Bir medya aracının yalnızca etkileşimli olması yani kullanıcının diğer kullanıcılarla ve aracın kendisiyle çapraz ilişkiler geliştirebilmesi tek başına aracı yeni yapmadığı gibi dijitalleşmeyle birlikte kendi tarihselliğinde kopan araçlar özgül ağırlıklarını kaybederek kullanım alanlarını yitirme riskiyle de karşılaşmaktadır. Bu riskle karşı karşıya olan televizyonun akıllı telefonlarla etkileşimi tezimizin ana konusunu oluşturmaktadır. Son iki yüzyılda hızla gelişen teknolojilerle birlikte hayatımıza giren kitle iletişim araçları önce hızla yaygınlaşmış ve kitleselleşmiş, zamanla atomize olan bireyin cebine sığacak kadar öznelleşmiştir. Kronolojik sırasıyla gazete, fotoğraf, radyo, televizyon ve internet olarak ele alınan kitle iletişim araçları, iletişim bilimlerinin gelişimi boyunca çok farklı yaklaşımlar içinde ele alınmıştır. Siyaset, propaganda, pazarlama, toplumsal ilişkiler, sosyalleşme gibi farklı zaviyelerden incelenen bu doğrusal iletişim süreci son yirmi yılda geçmişten hızla ayrışan bir yapıya bürünmektedir. Erken 2000’lerde gelişen Web 2.0 altyapısıyla iletişim hiç olmadığı kadar karşılıklı etkileşimi beraberinde getirmiş, izleyici/ audience edilgen konumundan sıyrılarak içerik üreticisi sıfatıyla iletişim sürecine doğrudan etki eder hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı akıllı telefonlarla yaşanan medya yöndeşmesi sürecinde izler kitle ve televizyon arasındaki ilişkinin hangi ölçüde değiştiğini saptamak ve bu alanda yapılması gereken sektörel çalışmalara bir kapı aralamaktır.

Discussions on the boundaries of definitions that point to the functionality of new media, digital media, multimedia, and hypermedia in the context of mass communication, continue as to in which context the tools will be divided into new or traditional. Because the change that started with the Internet platform called the World Wide Web and computer operating systems that do not require expertise, today has become the patron of a generation that cannot maintain their daily routines without smart phones and tablets, phone and tablet hybrids, smart homes, doors and dozens of vehicles connected to each other via the internet. At this point, it appears as a problem in which framework the media production institutions, which are traditional in the digital west, will be defined. The fact that a media tool is only interactive, that is, the user's ability to develop cross-relationships with other users and the tool itself, does not make the tool new on its own, as well as the tools that break off in their own historicity with digitalization, also face the risk of losing their specific weight and their usage areas. The interaction of television, which is facing this risk, with smart phones is the main subject of our thesis. The mass media, which entered our lives with the rapidly developing technologies in the last two centuries, first became widespread and massive, and became so subjective that it fits in the pocket of the atomized individual over time. Mass media, which are handled in chronological order as newspapers, photography, radio, television and the internet, have been handled in very different approaches throughout the development of communication sciences. This linear communication process, which is examined from different perspectives such as politics, propaganda, marketing, social relations and socialization, has taken on a structure that differs rapidly from the past in the last twenty years. With the Web 2.0 infrastructure that developed in the early 2000s, communication brought about mutual interaction like never before, and the audience/ audience got rid of its passive position and became a direct influence on the communication process as a content producer. The aim of this study is to determine to what extent the relationship between the audience and television has changed in the process of media convergence with smart phones and to open a door to sectoral studies that should be done in this field.
Keywords: akıllı telefonlar; Cell phones; Cep telefonları; digitalization; dijitalleşme; izleme alışkanlıkları; Kitle iletişim araçları; Mass media; screen behaviours; smartphones; Television; Television broadcasting; Televizyon; Televizyon yayıncılığı