The relationships between structural empowerment, work engagement, self-rated performance and the moderating effect of preferred level of empowerment - Batuk, Sevgin (My University, 2011)
Bu araştırmanın amacı yapısal güçlendirmenin bireysel performans üzerindeki etkisini incelemektir. Bu ilişkide çalışmaya tutkunluk değişkeninin ara değişken işlevi göreceği öngörülmüştür. Ayrıca, yapısal güçlendirme ile çalışmaya tutkunluk arasındaki ilişkide tercih edilen güçlendirme seviyesinin etkili olacağı ileri sürülmüştür. Yapısal güçlendirme çalışmaya tutkunluk üzerinden bireysel performansı etkileyeceği ve yapısal güçlendirmenin çalışmaya tutkunluk üzerindeki etkisinde, çalışanın güçlendirilmek isteyip istememesi belirleyici rol oynayacağı varsayılmaktadır. 219 katılımcıdan elde edilen veriler ışığında gerçekleştirilen çalışmada, SPSS 18 (PASW) paket programından yararlanılmış ve regresyon analizi ile hipotezler test edilmiştir. Sonuç olarak, yapısal güçlendirme ile bireysel performans arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Çalışmaya tutkunluğun ise bu ilişkide kısmi ara değişken rolüne sahip olduğu görülmüştür. Tercih edilen güçlendirme derecesinin ise, yapısal güçlendirme ile çalışmaya tutkunluk arasındaki ilişkiyi etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır; güçlendirilen çalışanın güçlendirilmek isteyip istememesinin, çalışmaya tutkunluk derecesinde bir değişikliğe yol açmadığı gözlenmiştir. Ana hipotezler test edildikten sonra, değişkenlerin alt boyutları ve bu alt boyutların birbirlerine katkıları ele alınmıştır. Son olarak, araştırma değişkenlerinin demografik özelliklere göre ne gibi farklılıklar gösterdiği incelenmiştir. Demografik değişkenlerden eğitim düzeyi ve kurumdaki görevin güçlendirme açısından gruplar arasında anlamlı farklılıklara yol açtığı bulgusuna ulaşılmıştır. lendirme, Çalışmaya Tutkunluk, Bireysel Performans

The aim of this study is to investigate the relationship between structural empowerment and self-rated performance. It is claimed that work engagement will mediate the relationship between these two variables. Also, it is argued that preferred level of empowerment will moderate the relationship between structural empowerment and work engagement. It is asserted that structural empowerment will affect self-rated performance over work engagement and the contribution of structural empowerment to work engagement will be modified by the willingness to be empowered of the employee. In the study, data is gathered from 219 participants and SPSS 18 (PASW) program is used to test the hypotheses by regression analyses. Consequently, a significant relationship between structural empowerment and self-rated performance is determined. It is seen that work engagement partially mediates the relationship between structural empowerment and self-rated performance. It is also found that preferred level of empowerment does not moderate the relationship between structural empowerment and work engagement; the preference of the employee does not seem to affect the relationship. After the hypotheses testing, the dimensions of the research variables and the contributions of these dimensions to each other have been taken into account. Last, the effects of the demographics over the variables are discussed. The level of education and the position in the organization have been found to differentiate the level of empowerment significantly among associated groups. Key Words: Empowerment, Work Engagement, Self-Rated Performance
Keywords: Örgütsel Davranış; Performans; Regresyon; Yapısal Güçlendirme