Parkinson olgusu yaratılan sıçanlarda düzenli uygulanacak bir yüzme programının striatumdaki dopaminerjik nöronlar üzerindeki etkisi - Boracı, Hatice (My University, 2016)
Parkinson olgusu yaratılan sıçanlarda düzenli uygulanacak bir yüzme programının striatum'daki dopaminerjik nöronlar üzerindeki etkisi Hatice BORACI, Prof.Dr. Ümit S. ŞEHİRLİ, Anatomi Amaç: En sık görülen nörodejeneratif hastalıklar arasında ikinci sırada yer alan Parkinson Hastalığı (PH), substantia nigra pars compacta’daki dopaminerjik nöron kaybıyla karakterizedir. Çalışmada Parkinson olgusu yaratılan sıçanlarda düzenli yüzme egzersizinin striatum'daki dopaminerjik ve kalretinin pozitif nöron yoğunluğu üzerindeki etkisini immunohistokimya yöntemi ile incelemek hedeflenmektedir. Gereç ve Yöntem: 250-300gr ağırlığındaki Wistar sıçanlara (n=10) Parkinson modeli oluşturmak amacıyla unilateral olarak fasciculus medialis telencephali bölgesine stereotaksi yöntemiyle 6-OHDA enjekte edilmiş, egzersiz ve sedanter olarak iki gruba ayrılmıştır. Egzersiz grubu, orta şiddetli (30 dakika/ gün, 5 gün/ hafta, 6 hafta) düzenli yüzme programına tabi tutulmuştur. Lezyon sonrası 21. günde apomorfin (0,05 mg/ kg, sc) rotasyon testi uygulanmıştır. Egzersizin 6. haftasının sonunda derin anestezi altında transkardiyak perfüzyon yöntemi sonrasında beyinler çıkartılıp, kesitlere tirozin hidroksilaz (TH) ve kalretinin immünohistokimya protokolü uygulanıp mikroskop altında incelenerek striatum bölgesindeki kalretinin pozitif nöronlar kantitatif olarak değerlendirilerek karşılaştırılmıştır. Bulgular: Egzersiz grubuna ait sıçanlardaki rotasyon sayısı sedanter gruba göre daha az olarak bulunmuş ve analiz edildiğinde ise anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0.0058). Sedanter gruptakiler ile karşılaştırıldığında, egzersiz grubundaki sıçanların lezyonlu tarafında striatum ve substantia nigra’da TH boyanmasında fark gözlemlenmezken, egzersiz grubuna ait striatum bölgesinde, lezyonlu ve sağlıklı tarafta kalretinin sayısında sırasıyla anlamlı bir artış gözlemlenmiştir (p=0.028, p=0.081). Bununla beraber gruplarası toplam kalretinin pozitif nöron sayısında ise anlamlı bir fark görülmüştür (p=0.0009). Morfolojik incelemede nöron çaplarında iki grup arasında anlamlı bir değişim gözlenmemiştir (p=0.1976). Sonuç: Egzersizin PH`de nöroprotektif etkisinin olduğu hipotezini doğrular nitelikte olmasının yanısıra mekanizması ile ilgili de ışık tutan sonuçlar elde edilerek, uzun süreli ve şiddetli egzersizle desteklenerek striatum'daki nöronlarda nöroprotektif etkisinin güçlendirilip ileri klinik çalışmalara ışık tutması öngörülmektedir. Parkinson, egzersiz, tirozin hidroksilaz, 6-OHDA, kalretinin

The neuroprotective effect of regular swimming exercise on the dopaminergic neurons localized in the striatum of Parkinsonian rats Hatice BORACI, Prof. Dr. Ümit S. ŞEHİRLİ, Department of Anatomy Objectives: Parkinson disease is the second most common neurodegenerative disease which is charecterized by the loss of dopaminergic neurons found within the substantia nigra pars compacta. Beside the medical treatment, the physical therapy programmes are being involved as one of the mainstay in the treatment options in order to improve the physical capacity of PD patients. In our study we aimed to observe the neuroprotective effect of the regular exercise on the dopaminergic neurons and calretinin positive neurons found in the striatum of the Wistar type rats. Material-method: In order to create the pathology, 6-OHDA is injected unilaterally to the medial forebrain bundle of the 250-300 gram weighing Wistar rats (n=10) by using the stereotaxic method. Rats are divided into two as sedentary and exercise groups. Rats found in the exercise group are made to swim regularly for 30 minutes for 5 days per week and for 6 weeks of period. This amount of exercise is accepted as moderate exercise. At the 21st day following to the 6-OHDA injection, rotation test is applied by apomorphine injection (0.05mg/ kg sc). At the end of the 6th week, brain excision is done after the transcardiac perfusion method under the anesthesia. Samples are stained with thyrosine hydroxylase (TH) and calretinin immunohistochemistry protocols. Results: The number of rotations in the exercise group was found to be less when compared to the sedantery group rats with a p value of 0.0058 with a statistically significant difference. The density of TH positive neurons were not to be seen different noticably in the striatum and substantia nigra of the rat brain samples which are belonging to exercising group and sedantery group but the number of calretinin positive neurons in the striatum of exercising group, showed a statistically significant increase respectively (p=0.028, p=0.081). The sum of calretinin positive neurons between two groups showed a statistically significant difference ( p=0.0009). We did not observe any significant difference on the diameter of the neurons (p=0.1976) Conclusion: Our study managed to verify the hypothesis by demonstrating the neuroprotective effects of the exercise. We would like to show a direction to the further clinical studies which could be done in order to show the effects of the vigorous, prolonged periods of exercise in PD treatment. Key words: Parkinson, exercise, 6- OHDA, thyrosine hydroxylase, calretinin
Keywords: Anatomi; Tıp