Türkiye'de dijital emek - Yanık, Ahmet Hamdi (My University, 2019)
Bu çalışmada, Türkiye’de internet ve sosyal medya çağında biçimlenen emek süreçleri, dijital emek kavramsallaştırmasından hareketle incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda, bilgi ve iletişim teknolojilerinin günümüzde ekonomik ve sosyal hayatın neredeyse tamamına nüfuz etmeye başlamasıyla birlikte gündeme gelen dijital emek kavramının kuramsal temelleri araştırılmıştır. Son on yılda kişisel bilgisayarlar, tabletler ve akıllı telefonlar, toplumdaki farklı yaş ve gelir seviyesindeki birçok bireye ulaşmış ve buna paralel olarak internete erişim olanakları gün geçtikçe artmıştır. Tüm bu gelişmeler yeni iletişim sistemleri olarak tanımlanan internet ve sosyal medyanın, geleneksel kitle iletişim sistemlerinin yerini aldığı düşüncesinin iyice pekişmesine yol açmıştır. Bu bağlamda dijital emek kavramı, internet ve sosyal medya çağında emeğin doğasında meydana gelen değişiklikleri ve ortaya çıkan yeni emek biçimlerinin internet çağında sermaye birikim süreci açsından gördüğü işlevi açıklamak için gündeme gelmiştir. Bununla birlikte bilgi ve iletişim teknolojileri, yeni bir küresel iletişim, üretim, ticaret ve yatırım çağının başlamasına sebep olmuştur. Bu süreçte internet tabanlı dijital teknolojilerin mal ve hizmet üretimi ve ticaretine uygulanması, dijital ekonomi kavramının gündeme gelmesine sebep olmuştur. Dijital ekonomi genel olarak, geleneksel endüstriyel ekonomiden, bilgi üretimine dayalı, maddi olmayan ve hizmetlerle karakterize edilen bir ekonomiye doğru yapısal bir değişim olarak değerlendirilmiştir. Buradan hareketle bu tez çalışmasında, dijital emek kavramı, hizmetler sektörü ve bilişim teknolojilerinin bir bileşimi olarak ortaya çıkan dijital ekonomi kavramıyla birlikte ele alınmıştır. Bu çerçevede, Türkiye'de dijital emeğin tahlili açısından literatürde öne çıkan alanlarla ilgili temel istatistikler kullanılarak elde edilen bulgular değerlendirilmiştir.

In this study, the labour processes that are formed by the era of internet and social media in Turkey, are examined with reference to the conceptualization of digital labour. In line with this purpose, the theoretical foundations of digital labour concept have been investigated with the beginning of the penetration of information and communication technologies on almost all areas of the economic and social life. In the last decade, personal computers, tablets and smartphones have reached many individuals at different age and income levels, and concordantly, possibility of access to the Internet has increased day by day. All of these developments have led to stiffen the idea of internet and social media, that are defined as new communication systems, are replaced with traditional mass communication systems. In this context, the concept of digital labor came to the agenda in order to explain the changes in the nature of labor in the age of internet and social media, and the function of new labor forms in terms of capital accumulation process in the internet era. Besides, information and communication technologies have led to the start of a new era of global communication, production, trade and investment. In this process, the application of internet-based digital technologies to the production and trade of goods, has led to the emergence of the concept of digital economy. Digital economics is generally regarded as a structural change from a traditional industrial economy to an economy based on knowledge production, that is immaterial and characterized by services. Therefore, in this thesis study, the concept of digital labor is discussed together with the concept of digital economy that is emerged as a combination of sector of services and information technologies. In this context, findings that are obtained by using the basic statistics on prominent areas in the literature in terms of digital labor in Turkey have been evaluated.
Keywords: Birlikte-Yaratma; Co-Creation; Digital Economy; Dijital Ekonomi Digital Labour; Dijital Emek; Oyuniş; Playbour; Prosumption; Üretketim