Colour stability and fracture resistance of lithium di silicate, indirect resin composite and zirconia by using two dual curing resin cements - Badwan, Mohammed Abdulrahman (My University, 2019)
Amaç: Bu çalışmanın amacı lityum disilikat seramik, indirek kompozit rezin ve zirkonyum materyallerinin renk stabilitesi ve kırılma direnci açısından incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 180 örnek (3 grup, n=60) E-max, zirkonya ve indirek kompozit rezin materyallerinden (10 mm çap ve 1 mm kalınlık) disk şeklinde üretildi ve hazırlanan örnekler rezin siman ile simante edildi. Örneklere termal siklüs cihazı ile (5 °-55 ° C / bekleme süresi: 20 saniye), 168 saat süresince 10 000 döngü yaşlandırma işlemi uygulandı. Yaşlandırma işlemini takiben örnekler 7 gün boyunca boyama çözeltilerinde (kahve ve çay) bekletildi ve spektrofotometre yardımı ile ΔE değerleri belirlendikten sonra örnekler kırma testine sokuldu. İstatistiksel analiz için SPSS kullanıldı. Bulgular: Çalışma sonucunda simantasyon öncesi ve sonrası değerler ve termal siklüs öncesi ve sonrası değerler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (P <0.05). Materyallerin eğilme dayanımları arasında fark bulunmuştur (P <0.05). Sonuç olarak, materyaller arasında termal siklüs öncesi ve sonrası ve simantasyon öncesi ve sonrası istatistiksel olarak farklar bulunmuştur. Kahve ve çay solüsyonlarının etkisi değerlendirildiğinde, zirkonya ve kompozit rezin materyalleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmezken; zirkonya ve e-max ve e-max ve kompozit rezin. Sonuç: Bu çalışmada, termal siklüs, simantasyon ve boyama çözeltilerinin 3 materyalin renk stabilitesi üzerinde etkili olduğu sonucuna varıldı. En yüksek renk stabilitesi e-max materyalinde görüldü. Materyallerin eğilme dayanımları arasında fark bulundu. E-max materyalinin eğilme dayanımı zirconia ve kompozit rezine göre daha yüksek bulundu.

Aim: To examine the colour stability and fracture resistance of lithium di silicate, Indirect resin composite and Zirconia. Material and Method: Three groups of 180 samples (n= 60) of E-max, zirconia and indirect resin composite (10mm diameter and 1mm thick). Discs were then fabricated and cemented with dual cured resin cements. Aging treatment was afterwards applied to the discs using thermal cycle machine (at 5°C to 55°C/ dwell time: 20s), 10000 cycles for 168 hours. The samples were then emerged in staining solutions (coffee and tea) for 7 days to determine ΔE using spectrophotometer then fractured. Results were analysed using SPPS program. Findings: The study results revealed a difference between before and after cementation and before and after thermal cycle (P<0.05). There was a difference between the flexural strength of the materials P<0.05). Results revealed a difference between the materials before and after thermal cycle and a difference between before and after cementation in the majority of the variables (P<0.05). In regard to coffee and tea the results showed a difference between Zirconia and E-max as well as a difference between E-max and Gradia but no difference between Zirconia and Gradia. Results: In the limitation of the current study it can be concluded that Thermal cycle, cementation and staining solutions had an impact on the colour stability of the three materials. E-max had the highest colour stability. There is a difference between flexural strength of the three materials, Zirconia has a better flexural strength when compared to E-max and Gradia.
Keywords: Colour stability measurements; Fracture resistance test; kırılma direnci; Nexus NX3; Nexus Third Generation NX 3; renk stabilitesi; termal siklüs; Thermal cycle machine; Variolink