ARCS motivasyon modeli stratejilerinin ortaöğretim öğrencilerinin fizik dersine yönelik motivasyonlarına ve öğrenme düzeylerine etkisinin incelenmesi - Bulut, Sadık (My University, 2019)
Bu çalışmanın amacı, ARCS (Dikkat, Alaka Düzeyi, Güven, Memnuniyet) motivasyon modelinin öğrencilerin fizik dersine yönelik motivasyonlarına ve öğrenmelerine etkisini incelemektir. ARCS, beklenti-değer teorisi temelinde geliştirilmiş sistematik bir tasarım modelidir. Bu araştırmada nicel ve nitel veri toplama yöntemleri kullanılarak yarı deneysel araştırma tasarımı uygulanmıştır. Araştırmanın katılımcıları İstanbul'da devlet kurumu bir lisede öğrenim görmekte olan 59 10. sınıf öğrencisidir ve deney grubu 31 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma altı hafta süreli, elektrik konularının öğretimi sırasında yapılmıştır. Kontrol ve deney gruplarında 5E öğretim modeli uygulanmış olup her iki grubun da öğretmeni aynı kişidir. Gruplar arasındaki tek fark, ARCS motivasyon modelinin yalnızca deney grubunun derslerinde uygulanmasıdır. ARCS’in uygulanması sırasında on aşamalı bir planlama kullanılmıştır. Nicel verilerin toplanması için araştırmacılar tarafından geliştirilen Elektrik Başarı Testi (EBT) ve Glynn ve arkadaşları (2011) tarafından geliştirilen Fizik Motivasyon Anketi (FMA), her iki grupta ön test ve son test olarak kullanılmıştır. Nicel sonuçların doğrulanması için deney grubundaki 12 öğrenci ile görüşmeler yapılmıştır. Deneysel uygulama sonrasında kontrol grubunun motivasyonu ile deney grubunun motivasyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak deney grubunun motivasyonu son testte, ön testte göre istatistiksel anlamlı ve önemli ölçüde yüksek artış göstermiştir. Aynı şekilde, kontrol grubu ve deney grubunun deneysel uygulama öncesi bilgileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Her iki grup EBT son testlerinde ön testlere göre, istatistiksel anlamlı ve daha yüksek performans göstermiştir. Ancak, deney grubundaki artışın kontrol grubundaki artıştan daha yüksek olduğu görülmüştür. Bu çalışma ARCS’in, öğrencilerin motivasyon ve öğrenmelerini olumlu yönde etkilediği sonucuna varmıştır. Bu nedenle, bu çalışma, öğrencilerin fen kavramlarını anlamalarını sağlamak için fizik derslerinde öğrenci motivasyonunun artırılmasının ön plana çıkması gerektiğini göstermektedir.

The purpose of this study was to examine the effects of the ARCS (Attention, Relevance, Confidence, Satisfaction) motivation model on students’ physics motivation and their learning in physics. This model works within the boundaries of expectancy-value theory and has a systematic structure. Quasi-experimental research design by using quantitative and qualitative data collection methods was carried out for this study. Participants of the study were 59 10th grade students studying in a public high school in İstanbul. There were 31 students in the experimental group. The research was conducted during six-week instruction of electricity unit. 5E Instructional Model was implemented in the control and experimental groups. The teacher of both groups was the same. The only difference between the groups was embedding of the ARCS motivation model into the experimental group’s instruction. Ten-step planning was used during application of the ARCS model. For the quantitative data collection, Electricity Concept Inventory (ECI) developed by the researchers and Physics Motivation Questionnire (PMQ) developed by Glynn and his friends (2011) were used in both groups as pre- and post-tests. Interviews were conducted with 12 students from the experimental group to validate the quantitative results. No statistical significant difference was found between the control group’s motivation and the experimental group’s motivation after the instruction. However, the experimental group showed significantly higher motivation in the post-test than they showed in the pre-test. Likewise, there was no statistically significant difference between the control group’s knowledge and the experimental group’s knowledge before the instruction. Both groups presented significantly higher performance in the ECI in the post-tests than they showed in the pre-tests. However, the increase in the experimental group was higher than the increase in the control group. The present study concludes that the ARCS model affects students’ motivation and learning positively. Hence, this study suggests that increasing student motivation should come into prominence in science classes to provide opportunities for students to understand science concepts.
Keywords: ARCS Motivasyon Modeli Motivation; ARCS Motivation Model; Fizik; Learning; Motivasyon; Öğrenme; Physics