Üniversite öğrencilerinde öz anlayış ve bağlanma stillerinin psikolojik iyi oluş üzerinde yordayıcılığın incelenmesi - Ayhan, Ayşe Sena (My University, 2020)
Bu araştırma, öz anlayış ve bağlanma stilleri değişkenlerinin psikolojik iyi oluş üzerinde yordama gücünü incelemeyi amaçlamıştır. Bununla beraber öz anlayış, bağlanma stilleri ve psikolojik iyi oluş değişkenlerinin cinsiyet, fakülte, sınıf düzeyi, yaş, anne ve baba eğitim düzeyi, ebeveyn tutumu, sosyal destek düzeyi, gelir düzeyi değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırma, nicel desende ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Marmara Üniversitesi'nde öğrenim gören 47.973 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Marmara Üniversitesi'nde öğrenim gören 529'u (%65,9) kız, 274'ü (%34,1) erkek 803 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Ryff ve Keyes (1995) tarafından geliştirilip İmamoğlu(2004) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Neff (2003) tarafından geliştirilip Deniz, Kesici ve Sümer (2008) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan Öz Anlayış Ölçeği, Griffin ve Bartholomew (1994) tarafından geliştirilip Sümer ve Güngör (1999) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan İlişki Ölçekleri Anketi, araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır.Araştırmada elde edilen veriler SPSS 23 kullanılarak analiz edilmiştir. Öz anlayış, bağlanma stilleri ve psikolojik iyi oluş değişkenleri arasındaki ilişkiler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analiziyle incelenmiştir. Öz anlayış, bağlanma stilleri ve psikolojik iyi oluş puanlarının sosyodemografik değişkenlere göre incelenmesinde fark analizleri yapılmıştır. Öz anlayış ve bağlanma stillerinin psikolojik iyi oluşu yordama gücünün incelenmesinde regresyon analizi yapılmıştır.Araştırmanın sonucunda öz anlayış ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönde; öz anlayış ile güvenli bağlanma arasında pozitif yönde; öz anlayış ile korkulu bağlanma arasında negatif yönde; öz anlayış ile kayıtsız bağlanma arasında negatif yönde; öz anlayış ile saplantılı bağlanma arasında negatif yönde; psikolojik iyi oluş ile güvenli bağlanma arasında pozitif yönde; psikolojik iyi oluş ile kayıtsız bağlanma arasında negatif yönde; psikolojik iyi oluş ile korkulu bağlanma arasında negatif yönde; öz anlayış ile saplantılı bağlanma arasında negatif yönde manidar ilişkiler bulunmuştur. Öz anlayış, güvenli bağlanma ve korkulu bağlanmanın psikolojik iyi oluşu yordama gücüne sahip olduğu bulunmuştur. Ayrıca, öz anlayış, bağlanma stilleri ve psikolojik iyi oluşun bazı değişkenlere göre farklılaşma gösterdiği bulunmuştur.

This study aimed to examine the power of predictive of self-compassion and attachment styles on psychological well-being. In addition, examined whether the variables of self-compassion, attachment styles and psychological well-being differ according to gender, faculty, class level, age, mother and father education level, parental attitude, social support level, socioeconomic level. The research is designed in relational screening model in quantitative design. The population of the research consists of 47.973 undergraduate students studying at Marmara University in the 2018-2019 academic year. The sample of the study consisted of 529 (65.9%) female and 274 (34.1%) male 803 undergraduate students studying at Marmara University in the 2018-2019 academic year. As a data collection tool in the research; The Psychological Well-Being Scale which was developed by Ryff and Keyes (1995) and adapted to Turkish by Imamoğlu (2004), Self-Compassion Scale which was developed by Neff (2003) and adapted to Turkish by Deniz, Keser and Sümer (2008), The Relationship Scales Questionnaire which was developed by Griffin and Bartholomew (1994) and adapted to Turkish by Sümer and Güngör (1999), Personal Information Form which was developed by the researcher were used.The data obtained in the study were analyzed using SPSS 23 program. Relationships between self-compassion, attachment styles, and psychological well-being variables were investigated with the Pearson Product- Moment Correlation analysis. Difference analyzes was used to examine of self-compassion, attachment styles and psychological well-being scores according to sociodemographic variables. Regression analysis was used to examine the predictive power of self-compassion and attachment styles on psychological well-being. As a result of the research, positively between self-compassion and psychological well-being; positively between self-compassion and secure attachment; negatively between self-compassion and fearful attachment; negatively between self-compassion and avoidant attachment; negatively between self-compassion and preoccupied attachment; positively between psychological well-being and secure attachment; negatively between psychological well-being and avoidant attachment; negatively between psychological well-being and fearful attachment; negatively significant relationships were found between self-compassion and preoccupied attachment. It was found that self-compassion, secure attachment, and fearful attachment have the power to predict psychological well-being. In addition, it was found self-compassion, attachment styles and psychological well-being differ to according to some variables.
Examination the power of predictive of selfcompassion and attachment styles on psychological well-being among university students
Keywords: Attachment Styles; Bağlanma Stilleri; Education; Eğitim; Öz Anlayış; Psikolojik danışmanlık ve rehberlik; Psikolojik İyi Oluş; Psychological counseling and guidance; Psychological Well-being; Self-compassion; University Students; Üniversite Öğrencileri