Bazı retrograd dolgu materyallerinin mikrosertlikleri üzerine ph’ın etkisinin araştırılması - Bayraktar, Koral (My University, 2017)
1. ÖZETBazı Retrograd Dolgu Materyallerininin Mikrosertlikleri Üzerine pH’ın EtkisininAraştırılmasıKoral Bayraktar, Danışman: Prof. Dr. Mahir Günday, Marmara Üniversitesi EndodontiAnabilim DalıAmaçBu çalışmanın amacı 3 farklı retrograd dolgu materyalinin farklı pH’larda ve bekletilmesürelerinde mikrosertliklerinin karşılaştırılmasıdır.Gereç ve YöntemÇalışmamızda ProRoot MTA, Biodentine ve Total Fill Root Repair Material Putty(Total Fill RRM Putty) kullanılmıştır. Örnekler 6 mm çapında 4 mm yüksekliğinde üçboyutlu baskı yöntemiyle hazırlanan 10’lu PLA silindir bloklara konulmuş, pH’ları 4,4,5,4, 6,4 ve 7,4 olan solüsyonlara batırılmış gaz tamponların arasına yerleştirilmiş, dahasonra etüvde sırayla 1 hafta ve 1 ay bekletilmiştir. Numunelerin mikrosertlikleriWilson®-WolpertTM Microindentation Tester 401MVD ile ölçülmüştür.BulgularDüşük pH’nın bütün numelerin mikrosertliklerinde azalma meydana getirdiğigörülmüştür. Aynı gruplar içinde değerlendirildiğinde ise 1 ay bekletilen numunelerinmikrosertlikleri, 1 hafta bekletilenlerden daha fazla bulunmuştur (p<0,0001).Materyaller kendi içinde değerlendirildiğinde ise Biodentine’in mikrosertliği, ProRootMTA ve Total Fill RRM Putty’den fazladır (p<0,0001). ProRoot MTA’nınmikrosertliği, Total Fill RRM Putty’nin mikrosertliğinden fazladır (p<0,0001).SonuçlarDüşük pH’nın retrograd dolum materyallerinin mikrosertliğini azalttığı görülmüştür.Çalışmamızın sonuçları ışığında, Biodentine materyalinin, asidik ortamda ProRootMTA ve Total Fill Root Repair Material yerine kullanımı daha uygun bulunmuştur.

SUMMARYThe Effect of pH on the Surface Microhardness of Several Root Repair MaterialsKoral Bayraktar, Prof. Dr. Mahir Günday, Marmara University, Department ofEndodonticsAimThe aim of this study was to compare the microhardness values of 3 different root endfilling materials at varying pH and times.Materials and MethodsProRoot MTA, Biodentine and Total Fill Root Repair Material Putty were used. Thesamples were placed in 10 mm PLA cylinder blocks with internal dimensions of 6 mmdiameter and 4 mm height prepared by 3D printing method. Ten samples of eachmaterial were soaked in buffered solutions of butyric acid with 4,4, 5,4, 6,4 and 7,4 pHvalues and stored at 37°C in 100% humidity. One week and 1 month later, the sampleswere submitted to microhardness test. MANOVA and Tukey HDS tests were carried outto compare the mean values at a significance level of p < 0.05.ResultsIn the present study, low pH caused a significant decrease in the microhardness valuesof all samples. Surface microhardness increased with time (p <0.0001). Overall, themicrohardness values of Biodentine were significantly greater than those of ProRootMTA and Total Fill RRM Putty (p <0.0001). The microhardness values of the ProRootMTA were greater than that of Total Fill RRM Putty (p <0.0001).ConclusionUnder the conditions of this study, an acidic environment impaired the surfacemicrohardness of all root repair materials tested. Biodentine seems more appropriate foruse when exposed to a low pH environment compared with ProRoot MTA and TotalFill Root Repair Material Putty.
Keywords: Biodentine; Diş dolgu materyalleri; Diş hastalıkları; Endodonti; mikrosertlik; MTA; pH; Tedavi; Total Fill; Total Fill microhardness