Serebral Palsili çocuklarda fizyoterapi programına eklenen diyafram egzersizlerinin etkilerinin incelenmesi - Karamancıoğlu, Berna (My University, 2023)
Amaç: Bu çalışmanın amacı diplejik serebral palsili çocuklarda manuel diyafram gevşeme ve diyafragmatik solunum egzersizinin solunum fonksiyonları, göğüs kafesi mobilitesi ve oturma becerisi üzerine etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, diplejik serebral palsi (SP) tanısı almış, 5-15 yaşları arasında Kaba Motor Fonksiyonel Sınıflandırma Sistemine göre I, II veya III seviyelerinde 15 çocuk dahil edildi. Çocuklar müdahale (n=7) ve kontrol (n=8) grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki grup da 8 hafta boyunca haftada 2 gün 45 dakika konvansiyonel fizyoterapi programına alındı. Müdahale grubuna konvansiyonel fizyoterapi programına ek olarak manuel diyafram gevşeme egzersizi ve diyafagmatik solunum egzersizleri uygulandı. Müdahalenin başında ve sonunda çocukların solunum kas kuvvetleri ağız içi basınç ölçer cihaz ile, solunum fonksiyonları spirometre ile, göğüs kafesi mobilitesi, göğüs çevre ölçümleri ile, oturma becerisi Kaba Motor Fonksiyonel Ölçütünün oturma alt başlığı (KMFÖ-B) ile değerlendirildi. Bulgular: 8 haftalık müdahale sonunda müdahale grubunda tüm solunum kas kuvveti parametrelerinde (MIB, MIB%, MEB, MEB%), epigastrik ve subkostal bölgelerdeki göğüs kafesi mobilitesinde, solunum fonksiyonlarından FVC, FVC%, PEF ve PEF% değerlerinde, KMFÖ-B puanında anlamlı artış saptandı (p<0,05). İki grup karşılaştırıldığında solunum kas kuvveti değerlerinde ( MEB% hariç), epigastrik ve subkostal bölge göğüs kafesi mobilitesinde müdahale grubu lehine anlamlı fark bulundu (p<0,05). İki grup karşılaştırıldığında gruplar arasında solunum fonksiyon testi parametreleri ve oturma becerisinde anlamlı fark bulunamadı (p>0,05) Sonuçlar: SP’li çocuklarda manuel diyafram gevşeme ve diyafragmatik solunum egzersizlerinin konvansiyonel fizyoterapi programına eklenmesinin solunum kas kuvveti ve göğüs kafesi mobilitesini artırdığı görülmüş olup, bu egzersizlerin fizyoterapi programına eklenmesinin katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.

Objective: The aim of this study was to investigate the effects of manual diaphragmatic relaxation and diaphragmatic breathing exercise on pulmonary function, thoracic mobility and sitting ability in children with diplegic cerebral palsy. Materials and Methods: The study included 15 children aged 5-15 years with diplegic cerebral palsy (CP) at levels I, II or III according to the Gross Motor Functional Classification System. The children were divided into two groups as intervention (n=7) and control (n=8) groups. Both groups received conventional physiotherapy programme for 45 minutes 2 days a week for 8 weeks. In addition to the conventional physiotherapy programme, manual diaphragm relaxation exercise and diaphragmatic breathing exercises were applied to the intervention group. At the beginning and at the end of the intervention, respiratory muscle strength was assessed with an intraoral pressure measuring device, respiratory function was assessed with a spirometer, thoracic cage mobility was assessed with chest circumference measurements, and sitting ability was assessed with the sitting subheading of the Gross Motor Functional Measurement (GMFM-B). Results: At the end of the 8-week intervention programme, there was a significant increase in all respiratory muscle strength parameters (MIP, MIP%, MEP, MEP%), chest cage mobility in epigastric and subcostal regions, FVC, FVC%, PEF and PEF% values from respiratory functions, and GMFM-B score in the intervention group (p<0.05). When the two groups were compared, a significant difference was found in respiratory muscle strength values (except MEP%), epigastric and subcostal region chest cage mobility in favour of the intervention group (p<0.05). When the two groups were compared, no significant difference was found in pulmonary function test parameters and sitting skills between the groups (p>0.05). Conclusions: The addition of manual diaphragmatic relaxation and diaphragmatic breathing exercises to the conventional physiotherapy programme increased respiratory muscle strength and thoracic cage mobility in children with CP, and we think that the addition of these exercises to the physiotherapy programme will contribute to the rehabilitation programme.
Investigation of the effects of diaphragm exercises added to the physiotherapy program in children with cerebral palsy
Keywords: Cerebral palsied children; Diaphragmatic Respiration; Diyafragmatik Solunum; Oturma Becerisi Cerebral Palsy; Pulmonary Function Test; Rehabilitasyon; Rehabilitation; Respiratory Muscle Strength; Serebral Palsi; Serebral palsili çocuklar; Sitting Skills; Solunum Fonksiyon Testi; Solunum Kas Kuvveti