Görevi kötüye kullanma (TCK m.257) - Karataş, Nazif (My University, 2008)
GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA (TCK 257) Devlet kendisine karşı duyulan güveni korumak için, “kamu idaresinin güvenilirliğine ve işleyişine karşı suçlar” başlığı altında bir kısım suçlar ihdas etmiştir. Bunlardan birisi de görevi kötüye kullanma suçudur. 765 sayılı Ceza Kanunumuzun farklı maddelerinde düzenlenen; görevi kötüye kullanma, görevi savsama, vazifeyi suiistimal ve basit rüşvet alma suçları 5237 sayılı Yeni Türk Ceza Kanunun 257. maddesi altında “Görevi Kötüye Kullanama” başlığı ile birleştirilmiş ve mevcut dağınıklığa son verilmiştir. Yeni düzenlemeyle birlikte suçlara; kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma, kişilere haksız bir kazanç sağlama ve kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlama hususları netice olarak eklenmiştir. Bu neticelerle birlikte görevi kötüye kullanma zarar suçu haline getirilmiştir. Eski kanundaki m.230 ve m.240’ın ayrımı noktasında özel kastın gerekip gerekmediği konusundaki tartışmalara son verilmiştir. Eski kanunda bulunan m.228 ve m.240’ın aynı konuyu düzenlediği yönündeki tartışmalara son verilmiştir. Yeni düzenleme ile söz konusu suçlar tek bir madde altında toplanmasına rağmen aslında madde içerisinde; Görevin gereklerine aykırı hareketle görevi kötüye kullanma, Görevin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme gösterme, Görevin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama şeklinde üç farklı suç tipi bulunmaktadır. 5237 sayılı kanunla birlikte bu suçun faili olan kamu görevlisi kavramı tanım olarak genişletilmiştir. Artık eski düzenlemenin aksine kamu hizmeti gören kişilerde görevi kötüye kullanma suçunun faili olabilecektir. Bu çalışma ile eski ve yeni düzenlemeler arasındaki farklılıklar, eski düzenleme dönemindeki tartışmalar ve getirilen çözümler, yeni düzenlemedeki eleştirilen hususlar tespit edilmeye ve çözüm üretilmeye çalışılmıştır.

MALFEASANCE (TCK 257) The government builts some crimes under a heading of “Crimes to Reliability and Operation of Public” in order to save reliability to itself. Malfeasance, neglecting duty, misconducting in Office and simple bribe taking were separately sections of law no 765 Punitive Law. Now, the are jointed at Law no 5237, New Turkish Punitive Law’s 257. section under the heading of “malfeasance” with the new regulations, subjects of “causing damnification of individuals or public’s damage”, “providing improper personal benefit to individuals and taking an advantage from these to themselves” are added to the Law. In addition to this, malfeasance has become a damage crime. It is put an end to debatings about it is needed a special premeditation or not, on the separation of old law s.230 and s.240. And it is also put an end to s.228 and s.240 which are in old law, enact the same subject. Although such crimes are summarized under a section, there are still three types of crime; Malfeasance with behaviors against the need of duty, negligence and delay about duty’s requirements, behaving suitable for requirements of duty to take an advantage. Concept of public servant, who committed a crime, is made wider with the law no 5237. Now, contrary to old regulations, people who make public services can be chargeable with malfeasance. This study aims to identify differences between old and new regulations, debatings on the period of old regulations and solutions. It is also aims to establish the points which are criticized on the new regulations and find solutions.
Keywords: Görevi Kötüye Kullanma; Hukuk; Kamu Hukuku