Güreşte değişik öğrenme ve öğretme süreçlerine göre öğretim yöntemlerinin değerlendirilmesi - Taşkıran, Celal (My University, 1999)
Araştırmamızda ilk önce güreşte öğrenme ve öğretme konusunda mevcut literatür gözden geçirilmiş, bu alanda deneysel araştırmaların çok az olduğu belirlenmiş ve alanın araştırılmasına karar verilmiştir. Araştırmamız teorik ve pratik yönden iki ana bölüme ayrılmıştır. Teorik bölümde öğrenme ve öğretme olayları irdelenmiş; bunların iletişim teorileri açısından önemleri tartışılmış; iletişim ve öğrenme olayları arasındaki ilişkiler üzerinde durulmuştur. Bu temel üzerinde iletişim modellerinin güreş alanına uyarlanıp uyarlanamayacakları problemi çözülmeye çalışılmıştır. Güreş eğitimi bir yerde antrenör ile sporcu arasındaki eğitici ilişki temeline dayalı bir iletişimi gerektirdiğinden, iletişim modelleri araştırmamıza dahil edilmiştir. Araştırmamızın uygulamalı bölümünde, araştırma evrenini Malatya il merkezi ve Yeşilyurt ilçesindeki toplam 35 ilköğretim okulu seçilmiş olup, bunların içinden tesadüfî yöntemle seçilen 4 ilköğretim okulu örneklemi oluşturmaktadır. İlköğretim okullarının 6. sınıfında okuyan, daha önce güreş eğitimi almamış, 12 yaşındaki erkek öğrencilerden 30'ar denekten oluşan 4 grup teşkil edilmiştir. Gruplardan biri kontrol, diğer üçü deney grupları olarak seçilmiştir. Deney gruplarına, güreşin temel tekniklerinden kol çekme tekniği, üç farklı öğretim yöntemine göre 15 gün süreyle uygulanmış; kontrol grubuna ise öğrenme uyarıcıları aynı süre içinde en aza indirilerek öğretilmiştir. Gruplar, araştırma öncesi öntest puanlarına göre eşitlenmiştir. Böylece farklı öğretim yöntemlerinin öğrenmeye etkileri araştırılmış, öğrenme başarıları istatistikî olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, güreş eğitim öğretiminde, her grupta öğrenme artışları olmakla beraber, beceri tam olarak öğrenildikten sonra yapılan tekrarların öğrenme artışları sağlamadığı, ancak becerisinin seviyesini koruyucu antrenmanlara önem verilmesi olgusu ortaya çıkmıştır.

In our research, the literature regarding teaching and learning methods of wrestling has been reviewed, while the insufficiency of the experimental research in this field has been ascertained. Therefore, a decision for the thorough research of this field has been made. Our research is divided into two main sections from the theoretical and practical viewpoints. In the theoretical section, the teaching and learning concepts, their importance from the viewpoint of the theoretical communication and the relations between them have been discussed. The problem relating the adaptability of the communication models on this basis to the wrestling area has also been tried to be solved. Since wrestling tuition requires a communication, that is based on the education between the trainer and the sportsman, those communication models have beenincluded to the research. The practical part of our research all 35 Primary Education Facilities in the city center of Malatya province and Yeşilyurt county have beeen as the inquiry area, whereas 4 randomly selected schools among those are exemplifying then. Furthermore, 4 groups one is consisting of 30 trial students whom haven't taken wrestling training before, at the 6th class and of at the age of 12 have been formed. One of the groups has been selected as the control group while 3 others were the experimental body. The arm pulling technique, one of the basic techniques of wrestling has been applied to the experimental groups in 3 different ways of training for 15 days while the control group has been taught by means of minimization of the learning stimulants. The groups have been equalized due to the test points in preliminary research status. So then impacts of different teaching techniques to the learning is inquired and learning success are determined as statistical. In conclusion, it has been ascertained that each group had increasing learning features while the repeating teaching activities ensured the increase in learning together with the complete skills.
Keywords: Beden eğitimi; GÜREŞ-TÜRKİYE