Romantik ilişkilerde öznel iyi oluşun pozitif şemalar benliğin ayrımlaşması ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi - Polat, Mustafa (My University, 2022)
Bu çalışmada romantik ilişkisi olan bireylerin, romantik ilişkideki öznel iyi oluş düzeylerinin pozitif şemalar, benliğin ayrımlaşması ve bazı demografik değişkenler (yaş, cinsiyet, doğum sırası, eğitim düzeyi, algılanan sosyoekonomik düzey, ilişki durumu-evli, sevgili/ flört, nişanlı/ sözlü-, ilişki süresi, partnerle tanışma biçimi, daha önce romantik ilişki deneyiminin olup olmama durumu, partner ile görüşme sıklığı, yaşanılan yerleşim birimi, çalışma durumu çocuk sahibi olup olmama durumu, kronik rahatsızlığı olup olmama durumu) açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni romantik ilişkisi olan (evli, nişanlı/ sözlü, flört/ sevgili) 18 yaş üzeri bireylerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemini kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle ulaşılan 803 (% 83 Kadın) katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Romantik İlişkilerde Öznel İyi Oluş Ölçeği, Pozitif Şema Ölçeği ve Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmada, ilişkisel tarama modelinin alt desenleri olan “nedensel karşılaştırma deseni, yordayıcı araştırma deseni ve açıklayıcı araştırma deseni” kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS Statistics 22 paket kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan ölçeklerin ve alt ölçeklerin iç tutarlılık değerlerinin kabul edilir düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın amaçları doğrultusunda Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, Çoklu Regresyon Analizi, Bağımsız Grup t Testi Tekniği, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) Tekniği, Kruskal Wallis-H Testi, Levene Testi, Posthoc (Scheffe, Dunnett T3, Tukey HSD, Bonferroni) testleri, Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Katılımcıların romantik ilişkilerdeöznel iyi oluş düzeyi ile pozitif şema düzeyleri ve benliğin ayrımlaşması düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Katılımcıların pozitif şema düzeylerinin ve benlik ayrımlaşma düzeylerinin romantik ilişkilerdeki öznel iyi oluş düzeylerini pozitif yönde anlamlı şekilde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların romantik ilişkideki öznel iyi oluşdüzeyleri yaş, algılanan sosyo-ekonomik düzey, ilişki durumu (evli, sevgili/ flört, nişanlı/ sözlü), ilişki süresi, görüşme sıklığı, çalışma durumu, çocuk sayısı ve kronik rahatsızlığın olup olmaması değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Katılımcıların romantik ilişkideki öznel iyi oluş düzeyleri cinsiyet, doğum sırası, eğitim düzeyi, tanışma biçimi, daha önce başka romantik ilişki deneyimi olup olmaması ve yaşanılan yer birimi değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir.

In this study, it was aimed to examine the subjective well-being levels of individuals in romantic relationships in terms of positive schemas, differentiation of self and some demographic variables(age, gender, birth order, education level, perceived socioeconomic level, relationship status-married, lover/ dating, engaged/ spoken-, duration of relationship, way of meeting with the partner, whether there was a previous romantic relationship experience, frequency of meeting with the partner, place of residence, employment status, whether or not they have children, whether they have a chronic illness or not). The sample of the study consists of 803 individuals (83% female) over the age of 18, who are in a romantic relationship, who can be reached by easily accessible sampling method. Personal Information Form, Subjective Well-Being in Couple Relationship Scale, Positive Schema Scale and Differentiation of Self Inventory Revised were used to collect data. SPSS Statistics 22 package program was used in the statistical analysis of the data. It was determined that the internal consistency values of the scales and subscales used in the study were at an acceptable level. For the purposes of the research, Pearson ProductMoment Correlation, Multiple Regression Analysis, Independent Group t-Test, OneWay Analysis of Variance (ANOVA), Kruskal Wallis-H Test, Levene Test, Post-hoc (Scheffe, Dunnett T3, Tukey HSD, Bonferroni) tests, Mann Whitney U test was used. There was a significant positive correlation between the participants' levels of subjective well-being in couple relationships and their levels of positive schema and differentiation of the self. It was concluded that the participants' positive schema levels and selfdifferentiation levels positively predicted their subjective well-being levels in romantic relationships. Subjective well-being levels of the participants in the romantic relationship differed significantly according to the variables of age, perceived socio-economic level, relationship status (married, lover/ dating, engaged/ spoken), duration of relationship, frequency of meeting with the partner, employment status, number of children, and presence of chronic illness. The subjective well-being levels of the participants in the romantic relationship did not show a significant difference according to the variables of gender, birth order, education level, meeting style, whether there was any other romantic relationship experience before and the place of residence.
Investigation of subjective well-being in romantic relationships in terms of positive schemas differentiation of self and varios demographic variables
Keywords: benliğin ayrımlaşması; differentiation of self; Education; Eğitim; positive schemas; pozitif şemalar; Psikolojik danışmanlık ve rehberlik; Psychological counseling and guidance; Romantik ilişkilerde öznel iyi oluş; Subjective well-being in couple relationships