İnfrazigomatik kemik vidaları kullanılarak maksiller posterior dişlerin distalizasyonu: Olgu sunumu - TURAN, BEGÜM; BEYCAN, KADİR; GÜLEÇ, BURAK (My University, 2021)
AMAÇ: Maksiller posterior dişlerin distalizasyonuyla diş çekimi yapılmadan yeterli yerin kazanılması ve Sınıf II dental oklüzyonun tedavi sürecinin açıklanması ve maksiller posterior dişlerin distalizasyonunda infrazigomatik kemik vidalarının etkinliğini sunmaktadır. Bu yönteme alternatif tedavi planı, diş çekimi veya pendulum/molar slider ile distalizasyondur. OLGU: Ana şikayeti çapraşıklık olan hasta konveks bir profille, Sınıf ll kanin ve molar ilişkisine sahiptir. Sefalometri analizine göre iskeletsel sınıf ll çene ilişkisine sahiptir. Üst üçüncü büyük azı dişleri çekildikten sonra kemik vidaları yerleştirilip distalizasyona başlanmıştır. Vidalardan üst kanin dişlerine kuvvet uygulanmıştır. Hasta 3-4 haftada bir görülerek elastik zincirler yenilenmiştir. SONUÇ: Herhangi bir ankraj kaybı olmadan posterior dişlerin distalizasyonuyla 6 ayda her iki tarafta da Sınıf l kanin ve molar ilişki elde edilmiş, çapraşıklık giderilmiştir. Tedaviye üst ön dişler de braketlenerek devam edilmiştir. İnfrazigomatik iskeletsel ankraj protokolü, ankraj kaybı veya üst dişlerin protrüzyonu gibi yan etkiler olmadan maksiller posterior dişlerin distalizasyonunda çok etkili ve verimli bir yöntemdir. Anahtar Kelimeler: Distalizasyon, İnfrazigomatik Kemik Vidaları, Sınıf 2 Dişsel Maloklüzyon

AIM: The objective in maxillary posterior segment distalization is to gain enough space without creating unwanted side-effects. This case report presents the treatment efficiency of infrazygomatic bone screws for the distalization of upper posterior teeth. Alternative treatment plan would be two premolars extraction or distalization by molar slider/pendulum which both have unwanted side effects. CASE: A 18-year-old male patient with a chief complaint of crowding had a convex profile with competent lips and the patient had Class II molar and canine relationship. According to cephalometric analysis he had Class II skeletal relationship. Maxillary posterior segment distalization procedure started after extraction of upper third molars. Distalization force was applied from the bone screws to the canines’ hook. The patient was seen every 3-4 weeks to monitor the progress, while the system was reactivated by changing the elastic chains. CONCLUSION: Maxillary posterior segment distalization on both sides with Class I dental relationship was achieved in 6 months without any anchorage loss. The treatment was proceeded with continuous archwires in upper and lower jaw. Skeletal anchorage protocol is a very efficient and effective treatment option for maxillary posterior segment distalization with no side effects. Keywords: Class ll Dental Malocclusion, Distalisation, Infrazygomatic Bone Screws
Keywords: Sağlık Bilimleri; Diş Hekimliği; Klinik Bilimler; Ortodonti; Health Sciences; Dentistry; Clinical Sciences; Orthodontics; Klinik Tıp (MED); Klinik Tıp; DİŞ HEKİMLİĞİ, ORAL CERRAHİ VE TIP; Clinical Medicine (MED); CLINICAL MEDICINE; DENTISTRY, ORAL SURGERY & MEDICINE; Periodontoloji; Ağız Cerrahisi; Diş Hijyeni; Dişçilik Hizmetleri; Diş Hekimliği (çeşitli); Periodontics; Oral Surgery; Dental Hygiene; Dental Assisting; Dentistry (miscellaneous); General Dentistry