Golfe yeni başlayanlarda (13-15 yaş), zihinsel antrenman uygulamalarının pata vuruş becerisini öğrenme sürecine etkisi - Aslan, Özer (My University, 2015)
1.ÖZET Amaç: Bu çalışmanın amacı, golfe yeni başlayanlarda zihinsel antrenman tekniklerinin, pata vuruş tekniğini öğrenme üzerindeki etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırma, daha önce hiç golf oynamamış 13-15 yaş aralığında 30 kız ve 30 erkeğin gönüllü katılımıyla gerçekleştirildi. Katılımcıların yaş ortalamaları 14,10 ± 0,67 yıl, boy uzunluk ortalamaları 161 ± 7,50 cm, vücut ağırlığı ortalamaları 59,91 ± 9,72 kg. olarak belirlendi. Katılımcılara, Türkiye Golf Federasyonu’nun yetenek seçiminde kullandığı pata performans test bataryası uygulanmıştır. Elde edilen puanlara bağlı olarak, her biri 20’şer kişiden oluşan 3 grup oluşturulmuştur. 8 hafta sure ile, gruplardan bir tanesine sadece zihinsel antrenman (ZA), bir tanesine sadece fiziksel antrenman (FA), bir gruba ise fiziksel ve zihinsel antrenman programları uygulanmıştır. Gruplararası farklılıkların tespitinde “Bonferroni” testi, grupların kendi içindeki ölçüm farklılıklarının tespitinde “Tek Faktörlü Anova” testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların ilk ve son ölçüleri karşılaştırıldığında, her üç grubun da kendi içerisinde performans gelişimi gösterdikleri saptandı (P<0,05). Ancak gruplar arası skorlarda, FZA grubunun en yüksek gelişimi elde ettiği görüldü (P<0,05). Sonuçlar: Çalışmada sonuç olarak, elde edilen bulgular ışığında, golf branşına yeni başlayan sporculara pata vuruş becerisi öğretilirken, zihinsel ve fiziksel antrenmanlarının bir kombinasyonunu sunmanın, sadece zihinsel veya sadece zihinsel antrenman uygulaması yapmaya nazaran daha etkili olduğu tespit edilmiştir. Golf, Zihinsel Antrenman, Fiziksel Antrenman, Pata Vuruş Tekniği 1.

Aim: The purpose of this study was to investigate the effects of mental training on group of young teenagers, aged 13-15, learning the techniques associated with putting. Materials and Methods: A total of 30 male and 30 female participants took part in the study. None of the participants had ever played golf before, and they all joined the study as volunteers. The average age of the subjects was 14,10 ± 0,67 years, and the average height 161 ± 7,50 cm, with their weight being on average 59,91 ± 9,72 kg. Prior to the study, each subject attended a putting skill test, endorsed by the Turkish Golf Federation for talent selection, and split into three different groups with same point averages: those only with mental training (MT), those only with physical training (PT), those with both physical and mental training group (FMT). Each group had 20 participants. In order to determine any inter group differences the One-Way Analysis of Variance test was used, and in the determination of any differences between groups, the Bonferroni test was used. Results: Comparing the first and last tests of the subjects, all three groups had improvement in performance (P<0,05). However, the highest improvement was seen in PMT group (P<0,05). Conclusion: As a result of the findings, it has been determined that a combination of mental and physical training practised during the skill learning phase of putting, has more positive effects than focusing on only the mental or physical skills by themselves. Key Words: Golf, Mental Training, Physical Training, Putting
Keywords: Fiziksel Antrenman; Fizyolojik Yönleri; Golf; Pata Vuruş Tekniği; Sağlık; Spor; Zihinsel Antrenman