Türk aydınlarının din eğitimi hakkındaki görüşlerinin karşılaştırmalı değerlendirmesi (1947-50/ 2000-03) - Temirhan, Dilek (My University, 2005)
Türkiye Cumhuriyeti Din Eğitimi Tarihi incelendiğinde, devletin din eğitimi konusunda çeşitli uygulamalara gittiği görülmektedir. Uzun yıllar devlet okullarında din eğitimi verilmemiş, ardından örgün eğitim kurumlarında din dersi seçmeli ders olarak yer almıştır. 1982 anayasası ile ders “Din kültürü ve Ahlâk Bilgisi Dersi” ne dönüştürülüp zorunlu olarak okutulmaya başlanmıştır. Sıraladığımız üç uygulama da komuoyunda tartışmalara sebep olmuş,kanımızca din eğitimi konusunda demokratik toplum taleplerine uygun, kalıcı ve bilimsel bir çözüm bulunamamıştır. Esasen, günümüzde Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi Dersi üzerinde yürütülen tartışmaların sebebi, bu dersin uygulamada din dersine dönüşmüş olmasıdır. Bunun sebebi ise, anayasanın 24. maddesinin ikinci yarısında tanımlanan isteğe bağlı din eğitimi ve öğretiminin ihmal edilmiş olmasıdır. Kanımızca, isteğe bağlı din eğitiminin devlet tarafından yeterli ve sağlıklı biçimde karşılanması, Din kültürü ve Ahlâk Bilgisi Dersi’nin bir kültür dersi olarak okutulması, din eğitiminin tartışma konusu olmaktan çıkmasını sağlayacak bir uygulama olacaktır. Din Eğitimi üzerinde yürütülen tartışmalar maalesef, doğru ve yeterli din eğitiminin birey ve toplum için sağladığı faydaların göz ardı edilmesine sebep olmaktadır. Tez çalışmamızla amaçladığımız, aydınların din eğitimi hakkındaki fikirlerini alıp, meselenin çözümü doğrultusunda önerimizi ortaya koymak, konunun birey ve toplum leyhine neticelenmesine katkı sağlamaktır.

COMPARATIVE ASSESSMENT OF THE VIEW OF THE INTELLECTUALS IN TURKEY, ON THE RELIGION EDUCATION (1947-1950/ 2000-2003) It is seen that government had various practices about the religion education, as the history of religion education of the Turkish Republic is examined. Initially there were no religion course at the public schools for long years, and then it is provided as an elective course. With the 1982 constitution the elective course is replaced with the mandatory “Religion Culture and Moral Values” course. All there application mentioned, has led to public arguments; and in our belief, no permanent and scientific solution which is also appropriate with the demands of the democratic society is achieved. Actually the reason of the arguments on “Religion Culture and Moral Values” course, is that the course has turned out to be a religion course in practice. The cause of this practice is that the religion education described in the second half of the 24th statement of the constitution is disregarded. In our belief, the fulfillment of the optional religion education by the government and the practice of “Religion Culture and Moral Values” course as a real culture lecture will be the solution to end the arguments on the religion education. The arguments on the religion education are causing to disregard the benefits of the correct and adequate religion education to both the individual and the society. With this thesis we intend to get the view of the intellectuals to the religion education, provide our proposals for the solution of the problem, and contribute to the end up of the issue in favor of the individuals and the society.
Keywords: Eğitim, Din