Sedanter kadınlarda direnç bandı antrenmanlarının fiziksel uygunluğa etkisi - Apaydın, Özlem (My University, 2024)
Amaç: Sedanter kadınların vücut ağırlığına ek olarak uyguladıkları direnç bandı antrenmanlarının vücut kompozisyonları ve fiziksel uygunluklarına etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya gönüllü 20 sedanter, Direnç bandı antrenman grubu (yaş: 35,80±8,39 yıl, boy: 165±06 cm, vücut ağırlığı: 58,60±4,62 kg, BKİ: 21,74±2,38 kg/ m2 ) ve vücut ağırlığı antrenman grubu (yaş: 40,60±9,06 yıl, boy: 159±06 cm, vücut ağırlığı: 60,30±9,30 kg, BKİ: 23,85±4,29 kg/ m2). olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Her iki grup 3 set, 15 tekrar ve 11 hareketten oluşan antrenman protokolünü uygulamıştır. 6 haftalık antrenman süresince, 18 birim antrenman yapılmıştır. Antrenmandan önce ve sonra kadınların vücut kompozisyonu, kuvvet, esneklik ve denge performansları ölçülmüştür. Normal dağılan verilerde grup içi karşılaştırmada independent sample t-test kullanılmıştır. Normal dağılmayan verilerde, grup içi karşılaştırmalarda paired sample t-test ve gruplar arası karşılaştırmada independent sample t-test kullanılmıştır. Normal dağılmayan verilerde, grup içi karşılaştırmalarda wilcoxon signed ranks test ve gruplar arası karşılaştırmada mann whitney-u testi kullanılmıştır. Bulgular: Direnç bandı antrenman grubunun vücut kompozisyonlarında ve fiziksel uygunluklarında vücut ağırlığı antrenman grubunun vücut kompozisyonu ve fiziksel uygunluklarında, grupların gelişim farkı karşılaştırmalarında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p<0,05). Sonuç: Direnç bandı antrenmanları sonucunda vücut kompozisyonu, kuvvet, esneklik ve denge değerleri artmıştır.

Purpose: To investigate the effects of rsistance band training, applied in addition to body composition and physical fitness. Materials and Methods: 20 sedentary, resistance band training group volunteers to participate in the study (age: :35,80-8.39 years, height: 165±06 cm, body weight: 58,60±4,62 kg, BMI: 21,74±2,38 kg/ m2) and body weighy group (40,60±9,06 years, height: 159±06 cm, body weight: 60.30±9,30 kg, BMI: 23,85±4,29 kg/ m2) Both groups applied the training protocol consisting of 3 sets, 15 repetitions and 11 movements. During the 6 week training period, 18 units of training were performed. Women’s body composition, strength, flexibility and balance performances were measured before and after training. Independent sample t-test was used for intrra-group comparison in normally distributed data, paired sample t-test was used for intra-group comparisons and independent sample yt-test was used for inter-group comparisons. In data that is not normally distributed, wilcoxon signed. Results: There is a statistically significant difference in the body composition and physical fitness of the resistance band training group and the body composition and physical fitness of the body weight training group and the body composition and physical fitness of the body weight training group, comparing the development difference of the groups (p<0,05). Conclusion: As a result of resistance band training, body composition, strength, flexibility and balance values increased.
The effect of resistance band training on physical fitness in sedentary women
Keywords: Antrenman; Athletes; balance; Beden eğitimi ve antrenman; denge; Direnç bandı; esneklik; Fiziksel uygunluk; Fizyolojik etkisi; flexibility; Kadın sporcular; kuvvet; phycisal fitness; Physical education and training; Physiological effect; resistance band; Sedanter; Sedentary; Sporcular; strength; Training; Women athletes