Tip 1 diyabetli ergenlerin hipoglisemi korkusunun değerlendirilmesi - Şahin, Şükriye (My University, 2016)
1.ÖZET Tip 1 Diyabetli Ergenlerin Hipoglisemi Korkusunun Değerlendirilmesi Amaç: Bu araştırma 12-17 yaş arasındaki tip 1 diyabetli ergenlerin hipoglisemiye yönelik korkularını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve yöntem: Araştırma tanımlayıcı ve metadolojik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi ve Cerrahpaşa Tıp Fakültesi hastanelerinde Mart-Haziran 2016 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırma grubunu araştırmaya katılmayı kabul eden 250 tip 1 diyabetli ergen oluşturmuştur. Katılımcılara veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Tip 1 Diyabetli Ergeni Tanılama Formu ve araştırmacı tarafından geçerlilik ve güvenilirliği test edilen Virjinya Üniversitesi Çocuk/ Ergen Düşük Kan Şekeri Ölçeği (DKŞÖ) uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmada açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açıklayıcı faktör analizine göre madde faktör yükleri 0,27 ile 0,70 arasında değişmektedir. Doğrulayıcı faktör analizine göre ölçek kabul edilebilir uyum göstermiştir. DKŞÖ’ nin cronbach alfa katsayısı 0,843’ tür. Madde toplam puan korelasyonu 0,27 ile 0,54 arasında değişmektedir. Test-tekrar test güvenilirliği 0,997 olarak saptanmıştır. DKŞÖ puanı ortalaması 2,44±0,47’dir. Araştırmaya katılan ergenlerin yaşları ile DKŞÖ puanı arasında negatif yönlü anlamlı ilişki saptanmıştır. Ergenlerin Diyabet süresi ve HbA1c değerinin DKŞÖ puanı ile karşılaştırılmasında anlamlı fark saptanmamıştır. Hipoglisemiden korunmak için ergenlerin yaptıkları uygulamalara göre DKŞÖ toplam puanları anlamlı farklılık göstermektedir (p=0,009). Sonuç: Sonuç olarak tip 1 diyabetli ergenlerde hipoglisemi korkusu arttıkça hipoglisemiyi önlemeye yönelik davranışların ve endişelerin arttığı saptanmıştır. Anahtar Sözcükler: Tip 1 diyabet, ergen, hipoglisemi, hipoglisemi korkusu, hemşire 2.

Assessing Fear of Hypoglycemia in Adolescent with Type 1 Diabetes Purpose: The aim of the study type 1 diabetic adolescents who between 12-17 years of age was conducted to determine the fear of hypoglycaemia. Materials and Method: The study was descriptive and methodological. The data were collected from Marmara University Pendik Education and Research Hospital, Istanbul University Medical Faculty and Cerrahpasa Medical Faculty. Two hundred and fifty adolescents with type 1 diabetes who are volunteer constituted research group. Measuring instruments administered the adolescents. The measuring instruments consisted of a Adolescent withType 1 Diabetes Diagnosis Form, The University of Virginia Child/ Teen Low Blood Sugar Survey. Results: Explanatory (EFA) and Confirmatory (CFA) factor analyses was conducted in order to assess construct validity. According to explanatory factor analyses item factor load ranged from 0,27 to 0,70. According to confirmatory factor analyses indicated that Turkish version of survey has good model fit. Cronbach’s alpha of the C-LBSS was 0,843. İtem-total correlations ranged from 0,27 to 0,54. Test-retest reliability was 0,997. Negative significant relation was obtained between adolescent age and DKŞÖ. There was not a statistically significant correlation between DKŞÖ total score and HbA1C and diabetes period. DKŞÖ total score compared to what they do to protect adolescents from hypoglycemia are significant differences (p = 0,009). Conclusion: In conclusion increased fear of hypoglycemia in adolescents with type 1 diabetes causes hypoglycemia prevent to behavior and anxiety increased. Type I diabetes, adolescence, hypoglycemia, fear of hypoglycemia, nursing
Keywords: Hastalar; Psikolojik yönleri; Tip 1 Diyabet