Tübingen Üniversitesi Kütüphanesi Ma VI 154 numaralı Kur'an yazmasının tahlili - Türker, Atakan (My University, 2025)
Bu çalışmanın birinci bölümünde Tübingen Üniversitesi Kütüphanesi’nde muhafaza edilen Ma VI 154 numaralı Kur’an yazmasının tahlili yapılmaktadır. Tahlile evvela yazmanın yazı malzemesi, sayfa sayısı ve düzeni, yazı türü gibi şekilsel özelliklerinin tarifinden başlanmakta, devamında resmu’l-mushaf açısından incelemesi yapılmaktadır. Bu esnada yazmadaki resmin kaynaklarda verilen bilgiler doğrultusunda olup olmadığı araştırılmış, ayrı düştüğü yerler tespit edilmiştir. Ardından yazmadaki resm, Medine mushaflarının resmiyle mukayese edilmiştir, ayrı düştükleri yerler zikredilmiştir. Akabinde yazma, zabtu’l-mushaf açısından bir incelemeye tabi tutulmuş ve kullanılan renkler, harekelerin konumları gibi hususlardan hareketle hangi geleneğe göre zaptedildiği araştırılmıştır. Addu’l-ây açısından tahlil edilirken ta‘şîr işaretlerine dikkat çekilmiş, nasıl bir ayet sayımı yapıldığına dair ipuçları aranmıştır. Ayrıca sure başlarında bulunan birer satırlık sure bilgisinde geçen ayet sayıları dikkate alınmıştır. Peşinden, kullanılan noktalamaların işaret ettiği usule ilişkin kıraat farklılıkları ve ferşî kıraat farklılıkları incelenmiş, hangi beldenin kıraatine uyduğunun peşine düşülmüştür. Çalışmanın ikinci bölümünü ise Ma VI 154 numaralı yazmanın aslı ve transkripsiyonu teşkil etmektedir.

In the first part of this study, an analysis of the Qur’an manuscript numbered Ma VI 154, preserved in the Library of the University of Tübingen, is conducted. The analysis begins with a description of the manuscript’s physical features, such as the writing material, number and layout of pages, and script type. It then proceeds with an examination in terms of rasm al-mushaf (orthographic conventions of the Qur'an). In this context, the rasm in the manuscript is compared with information provided in classical sources, and any discrepancies are identified. Furthermore, the rasm of the manuscript is compared with that of the Madinan printed mushafs, and differences are noted. Subsequently, the manuscript is analyzed in terms of dabt al-mushaf (the notation and diacritical system). Based on the use of colors, placement of diacritics, and other features, the study investigates which manuscript tradition it follows. In the analysis of add al-ay (verse counting), attention is given to tashir marks, and clues regarding the system of verse enumeration are sought. Verse counts stated in the single-line chapter headings are also taken into consideration. Additionally, the punctuation marks used in the manuscript are examined for insights into recitational (qiraat) variations, including both regional and farsh differences, in an effort to determine which regional recitation tradition the manuscript aligns with. The second part of the study presents the facsimile and transcription of the manuscript numbered Ma VI 154.
Keywords: Add al-Ay; Addu’l-Ây; Ancient Mushaf; Dabt al-Mushaf; Kadim Mushaf; Kıraat; Kur’an-ı Kerim; Qiraah; Qurʼan; Rasm al-Mushaf; Recitation; Resmu’l-Mushaf; Tübingen Üniversitesi; Zabtu’l-Mushaf