Romantik ilişkisi olan yetişkinlerde ilişki istikrarının yordayıcıları : bağlanma boyutları, aşk biçimleri, algılanan ebeveyn tutumları ve mükemmeliyetçilik - Çoban, Damla (My University, 2023)
Bu çalışmanın amacı 20 yaş ve üzeri, en az 12 aydır romantik ilişkisi sürmekte olan yetişkinlerin bağlanma boyutları, aşk biçimleri, algılanan ebeveyn tutumları ve mükemmeliyetçilik düzeylerinin ilişki istikrarı üzerindeki yordayıcı etkilerini incelemektir. Ayrıca çalışmada ilişki istikrarı üzerinde etkili olabileceği düşünülen sosyo-demografik özelliklerin (biyolojik cinsiyet, eğitim düzeyi ve sosyo-ekonomik statü) yanı sıra; ilişki türü, ilişki sayısı, partnerle yaşama durumu ve ilişki memnuniyeti gibi ilişki ile ilgili demografik değişkenlerin de ilişki istikrarı ile ilişkisinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Araştırma verileri Kişisel Bilgi Formu, İlişki İstikrarı Ölçeği (İİÖ), Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II (YİYE II), Aşka İlişkin Tutumlar Ölçeği: Kısa Formu (LAS: Kısa Form), Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları- Çocuk Formu (KAET-Ç) ve Romantik İlişkilerde Mükemmeliyetçilik Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma hedefleri doğrultusunda çalışmada Bağımsız Örneklemler t-Testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Çoklu Regresyon Analizi uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, kaçınma ve diğerlerine yönelik mükemmeliyetçilik alt boyutlarının ilişki bağlanımını negatif yönde; tutkulu aşk, sahiplenici aşk ve özgeci aşk boyutlarının pozitif yönde yordadığı bulunmuştur. İlişki istikrarının en güçlü yordayıcısının ise tutkulu aşk biçimi olduğu saptanmıştır. Elde edilen sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

The main purpose of this study is to examine the predictive effects of attachment dimensions, love styles, perceived parental attitudes, and perfectionism levels on relationship stability of adults aged 20 and over, who have been in a romantic relationship for at least 12 months. In addition to socio-demographic characteristics (biological gender, education level and status), which are thought to be effective on relationship stability; it was aimed to evaluate the effect of demographic variables such as relationship type, number of relationships, living with a partner and relationship satisfaction on relationship stability. The data were collected by Personal Information Form, Relationship Stability Scale (RSS), Experiences in Close Relationships-Revised (ECR-R), Love Attitudes Scale: Short Form (LAS: Short Form), Egna Minnen Betraffande Uppfostran-Short Form for Children (s-EMBU-C) and Romantic Relationship Perfectionism Scale. The data were analyzed by Independent Samples t-Test, Pearson Correlation Analysis and Multiple Regression Analysis. According to the findings, avoidance and other-oriented perfectionism negatively predicted the relationship commitment; while eros, mania, and agape love styles predicted relationship commitment positively. It was also found that the strongest predictor of relationship commitment was eros love style. The results were discussed in the light of the relevant literature and suggestions were presented.
Attachment dimensions, forms of love, perceived parental attitudes and perfectionism as predictors of relationship stability in adults experiencing romantic relationships
Keywords: Algılanan ebeveyn tutumları; Aşk; Aşk biçimleri; Attachment dimensions; Attitudes; Bağlanım; Bağlanma boyutları; Commitment; Ebeveynler; Erkek-kadın ilişkileri; Evlilik; Investment model; İlişki istikrarı; Love; Love styles; Man-woman relationships; Marriage; Mükemmeliyetçilik; Parents; Perceived parental attitudes; Perfectionism; Relationship stability; Romantic relationship; Romantik ilişki; Tutum; Yatırım modeli