Robotik rehabilitasyonun inmeli hastalarda üst ekstremite fonksiyonları ve yaşam kalitesi üzerine etkisi - Akgün, İrem (My University, 2019)
Amaç: Bu çalışmada inmeli hastalara uygulanan robot destekli tedavinin üst ekstremite fonksiyonları ve günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, 12 hasta robot destekli tedavi grubunda ve 12 hasta konvansiyonel tedavi uygulanan kontrol grubunda olmak üzere toplam 24 kişi katıldı. Hastaların fonskiyonel durumları ve yaşam kalitesi düzeyleri; Barthel Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi (BI), Fugl-Meyer Üst Ekstremite Skalası (FMA), Üst Ekstremite Motor Aktivite Günlüğü-28 (MAG), Nottingham Genişletilmiş Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi (NEADL), ModifiyeAshwort Skalası (MAS), Dokuz Delikli Peg Testi (DDPT) ve Frenchay Kol Testi (FAT) ile değerlendirildi. Çalışmadaki hastalar 6 hafta boyunca, haftada 2 gün toplamda 12 seans olmak üzere bulundukları gruplara göre uygulanan tedaviye alındı. Bulgular: Tedavi öncesi ve sonrası değerler karşılaştırıldığında her iki grupta motor fonksiyon, spastisite ve yaşam kalitesinde anlamlı fark saptandı. İki grubun tedavi öncesi ve sonrası NEADL, FMA ve MAG, DDPT sonuçları gruplar arası karşılaştırıldığında istatiksel anlamlı fark saptandı. BI, MAS (bilek ve dirsek) ve FAT değerleri arasında iki grubun tedavi öncesi ve sonrası gruplar arası değerleri arasında anlamlı bir fark olmadığı belirlendi. Sonuç: İnmeli hastalarda robotik rehabilitasyonun üst ekstremite fonksiyonları ve hastanın günlük yaşam aktiviteleri üzerine olumlu etkisi olduğu tespit edildi.

Aim: The aim of our study was to investigate the effect of upper extremity robotic rehabilitation on stroke patients' function and quality of life. Material and Method: The patients were divided into two groups as robot-assisted treatment group (n=12) and control group (n=12) treated with conventional treatment. Functional status and quality of life of the patients evaluted with; Barthel Daily Living Activities Index (BI), Fugl-Meyer Upper Extremity Scale (FMA), Upper Extremity Motor Activity Log-28 (MAG), Nottingham Extended Daily Living Activities Index (NEADL), Modified Ashwort Scale (MAS), Nine Hole Peg Test (NHPT) and Frenchay Arm Test (FAT). Patients in both groups were treated for 6 weeks, 2 days a week and 12 sessions in total.Results: When pre- and post-treatment values were compared, statistically significant improvements in motor function, spasticity and quality of life were recorded in both groups (p  0,05). When the results of NEADL, FMA, MAG, NHPT were compared between the groups, a statistically significant difference was found between the groups (p  0,05). When BI, MAS (wrist and elbow) and FAT values were compared before and after treatment, there was no statistically significant difference (p 0,05). Conclusion: It was found that robotic rehabilitation had a positive effect on upper extremity functions and daily living activities in stroke patients.
Keywords: Cerebrovascular disorders; Felç; Fizik tedavi; inme; motor fonksiyon stroke; motor function; Physical therapy; quality of life; robotic rehabilitation; robotik rehabilitasyon; Serebrovasküler bozukluklar; Stroke; upper extremity; üst ekstremite; yaşam kalitesi