Plazmada okside protein tayini - Kılıç, Arzu (My University, 2007)
Protein oksidasyonu, proteinlerin direkt olarak reaktif oksijen türleriyle veya indirekt olarak oksidatif stresin ikincil ürünleriyle indüklenmesi ile meydana gelen kovalent modifikasyon olarak tanımlanır. Kloramin-T radikal olmayan singlet oksijenin (O21) kaynağıdır. Bu çalışmada, in vitro Kloramin-T oksidatif sistemine maruz bırakılan kan plazmasında meydana gelen bazı modifikasyonlar analiz edildi. 10 sağlıklı gönüllü bu çalışmaya dahil edildi. Plazmanın 20 mM/ L kloramin-T ile 37oC ve 10 dakika süre ile inkübasyona tabi tutulmasının sonuçları değerlendirildi. Doğal kan plazma proteinleri ve modifiye plazma proteinlerinin total protein düzeyleri arasındaki farklılıklar ölçüldü. Okside proteinlerin total protein düzeyleri kontrol grubuna göre önemli derecede azalmış olarak bulundu (1,086±0,125 mg/ mL okside protein, 1,859±0,045 mg/ mL kontrol grup, p<0,05). Protein karbonil düzeyleri, kontrol gruba göre okside proteinlerde anlamlı derecede artmış olarak tespit edildi (1,946±0,329 nmol karbonil/ mg protein, 0,685±0,091 nmol karbonil / mg protein, p<0,001). Lipoprotein ve protein elektroforezleri ile sodyum dodesil sülfat jel elektroforezleri kontrol grupla karşılaştırıldığında, oksidasyona bağlı anlamlı bir değişiklik olmadığı belirlendi.HPLC analizleri, protein-PAC 125 Waters kolonda gerçekleştirildi. Pik alanları ve retention time değişiklikleri değerlendirildi. Kloramin-T ile modifikasyondan sonra eluatların retention time 9 ve 11. dakikalarında fragmantasyonlar gözlendi. Kontrol plazma ile karşılaştırıldığında 20-40 kDa molekül ağırlığına sahip proteinlerde önemli değişiklikler bulundu.

Determination of oxidized plasma protein Protein oxidation is defined as the covalent modification of a protein induced either directly by reactive oxygen species or indirectly by reactions with secondary products of oxidative stress. Chloramin-T is a source of non-radical singlet oxygen (O21). In this study, we analysed some modifications in vitro exposure of blood plasma to chloramin-T oxidative system upon. Ten healthy volunteers were recruited for the study. Treatment of plasma chloramin-T oxidative system was evaluated in 20mM/ L chloramin-T, 10 minute incubation times at 37oC . Total protein levels were measured to find the differences between native blood plasma proteins and modified plasma proteins. Total protein levels of oxidized plasma were found to be significantly decreased than the control group, respectively (1,086±0,125 mg/ mL, 1,859±0,045 mg/ mL, p<0,05). Also the levels of protein carbonyls were found to be statistically increased in oxidized plasma than the control group, respectively (1,946±0,329 nmol carbonyl/ mg protein, 0,685±0,091nmol carbonyl/ mg protein, p<0,001). Proteins and lipids sodium dodecyl sulfate polyacrylamide gel electrophoresis of oxidized plasma were detected to be unchanged when compared to those of the control group. HPLC analysis were evaluated on the protein-PAC 125 Waters column. Peak areas and retention times were detected in the HPLC analysis. Fragmentations were detected at 9 and 11th minute of retention times after modification of plasma proteins. Fragmentation of proteins were found significantly changed between 20-40 kDa molecular weights when compared with the control plasma.
Keywords: Biyokimya; Kloramin-T; Protein Oksidasyonu