Japan’s foreign and security policy during the 2000s : a neoclassical realist analysis - Baş, Efsane Deniz (My University, 2020)
Japon dış politikasında Soğuk Savaş döneminde büyük bir değişiklik yaşanmamıştır. Ancak Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle başlayan yeni dönem, Japonya için yeni dış tehditler oluşturmuştur. Soğuk Savaş sonrasındaki ilk büyük krizlerden biri olan 1991 Körfez Krizi, Japonya'nın dış politika yaklaşımını sorgulamasına neden olmuştur. 2000'li yıllar boyunca bölgesel ve uluslararası politikadaki değişikliklerle birlikte dış politika formülasyonunu yeniden düşünme ihtiyacı da artmıştır. Çin’in artan ekonomik ve siyasi etkisi, ‘Terörizmle Savaş’ ve 2008 Finansal Krizi gibi sorunlar Japonya’nın dış politika yaklaşımını etkilemiştir. Ancak, sistematik değişiklikler tek başına değişen dış politika anlayışını açıklamakta yeterli olmamaktadır. Bu değişikliklerin ulusal düzeyde nasıl algılandığı ve yorumlandığı da derin etkilere sahiptir. 2000'li yıllar bu araştırmanın zamansal odağı olarak seçilmiştir çünkü bu dönem, sistemik ve iç baskıların Japonya'yı geleneksel dış politika yaklaşımını yeniden gözden geçirmeye zorladığı bir dönem olarak öne çıkmaktadır. Junichiro Koizumi dönemiyle başlayan bu dönem, dış politika formülasyonu konusunda önemli tartışmalara işaret etmektedir. Japonya Demokratik Partisi 2009'da iktidara geldiğinde de benzer tartışmalar bulunabilir. Ancak en önemli değişiklik Shinzo Abe'nin ikinci kez başbakan olmasıyla gerçekleşmiştir. Araştırmada, 2000'ler Japon dış politikasının neoklasik gerçekçilik perspektifinden incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma, 2000'li yıllarda sistemik / uluslararası kısıtlamalar ve iç dinamikler Japon dış politikasını nasıl değiştirdi? sorusuna odaklanmaktadır.

Japanese foreign policy had not experienced major changes during the Cold War period. However, the new period that began with the end of the Cold War posed new external threats to Japan. The 1991 Gulf Crisis, one of the first major crises after the Cold War, made Japan question its foreign policy approach. The need for rethinking foreign policy formulation has increased with the changes in regional and international politics throughout the 2000s. The issues like China’s growing economic and political influence, the ‘War on Terror,’ and the 2008 Financial Crisis have affected the Japanese foreign policy approach. However, systemic changes alone are not capable of explaining changing foreign policy understanding. How these changes are perceived and interpreted at the national level also have profound effects. The 2000s has been chosen as the temporal focus of the prospective research mainly because it is a period where systemic and domestic pressures force Japan to reconsider its traditional foreign policy approach. Beginning with the Junichiro Koizumi period, this period marks significant debates on foreign policy formulation. Similar concerns can be found when the Democratic Party of Japan came to power in 2009. However, the most crucial change came with Shinzo Abe when he became the prime minister for the second time. The prospective research intends to analyze Japanese foreign policy during the 2000s through the lens of neoclassical realism. The research focuses on the question of “How did systemic/ international constraints and domestic dynamics transform Japanese foreign policy during the 2000s?”
Keywords: Dış Politika; Foreign Policy; Güvenlik Politikası; Güvenlik, Uluslararası; International relations; Japan; Japonya; Neoclassical Realism; Neoklasik Realizm Japan; Security Policy; Security, International; Uluslararası ilişkiler