Maddi duran varlıkların uluslararası muhasebe standartlarına göre muhasebeleştrilmesi - Gökduman, Mübeccel Gülay (My University, 2010)
Maddi duran varlıklar; mal veya hizmet üretimi veya arzında kullanılmak, başkalarına kiraya verilmek veya idari amaçlar çerçevesinde kullanılmak üzere elde tutulan ve bir dönemden fazla kullanımı öngörülen fiziki kalemlerdir. Maddi duran varlıklar, işletmenin toplam varlıkları içerisinde önemli bir yer tutarlar ve bu nedenle finansal durumun belirlenmesinde büyük öneme sahiptirler. Bu çalışmanın amacı, işletmeler açısından önemli bir varlık grubunu oluşturan maddi duran varlıklara ait Türkiye uygulamalarının Türk Ticaret Kanunu ve Vergi Usul Kanunu açısından incelenmesi, bunun yanı sıra Uluslararası Muhasebe Standartları ile yapılan düzenlemelerin mevcut uygulamalarla karşılaştırmalı olarak irdelenmesidir. Bu kapsamda öncelikle maddi duran varlıklar hakkında verilmiştir. Türkiye uygulamaları açısından bakıldığında, her bir düzenleme itibariyle maddi duran varlıkların maliyet bedelinin belirlenmesi, yeniden değerleme ve amortisman uygulamaları incelenmiştir. Uluslar arası Muhasebe Standartları açısından ise, sayılan konulara ilave olarak maddi duran varlıklarda değer düşüklüğü, gelir vergilerinin etkileri, maddi duran varlıkların bilanço dışı bırakılması ve maddi duran varlıklarla ilgili olarak finansal tablolarda yapılacak açıklamalara yer verilmiştir. Sonuç olarak, birbiriyle örtüşmeyen uygulamalar nedeniyle muhasebeleştirme sürecinde karmaşık uygulamaların ortaya çıktığı, dolayısıyla uygulamada standardizasyonun sağlanması gerektiği, böylece finansal tabloların uluslar arası alanda geçerlilik kazanacağı söylenebilmektedir.

Property, plant and equipment are tangible items that are held for use in the production or suply of goods and services for rental to other or for administrative purposes and are expected to be used during more than one period. Property, plant and equipment have major importance within the total assets of companies and thus they are very significant in the determination of financial analysis. The objective of this study is to examine Turkish practises of property, plant and equipment in terms of Turkish Trade Code, and Tax Procedural Code as well as comparative analysis has been made between the current application and international accounting standards. For this purpose property, plant and equipment is generally examined. In terms of Turkish practices measurement of cost, revaluation and depreciation are examined. In terms of international financial accounting standards, in addition to those subjects, fair value, impairment, income taxes, derecognition, disclosure for each class of property, plant and equipment are examined. Consequently, it is possible to say that there are complex practices in the process of recognition because of different practices, and so there must be standardization thus financial statements will be valid in the international area.
Keywords: Maddi Duran Varlıklar; Muhasebe; Muhasebe Standartları; Muhasebe Standartları_Türkiye