Matematik öğretiminde üstbilişsel stratejilerle desteklenen işbirlikli öğrenme yönteminin 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarıları, üstbilişsel becerileri ve matematik tutumuna etkisinin incelenmesi - Erdoğan, Fatma (My University, 2013)
Bu araştırmanın amacı, matematik öğretiminde üstbilişsel stratejilerle desteklenen işbirlikli öğrenme yönteminin, 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına, üstbilişsel becerilerine ve matematik tutumuna etkisini incelemektir. Araştırmada hem nicel hem de nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın deneysel bölümü öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel modele göre tasarlanmıştır. Veriler, aynı zamanda nitel analizler yoluyla elde edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2011–2012 öğretim yılında İs¬tanbul ili Avrupa yakasındaki bir ilköğretim okulunun 6. sınıflarında okuyan 101 öğrenci oluşturmak¬tadır. Çalışmada iki deney grubu ve bir kontrol grubu yer almıştır. Dersler I. deney grubunda (n=33) üstbilişsel stratejilerle desteklenen işbirlikli öğrenme yöntemiyle, II. deney grubunda (n=34) ise üstbilişsel strateji desteği olmaksızın sadece işbirlikli öğrenme yöntemiyle işlenmiştir. Kontrol grubunda (n=34) ise var olan normal sürecin devam etmesi sağlanmıştır. Deneysel uygulama beş hafta (20 ders saati) sürmüştür. Araştırma verileri “Üsbilişsel Bilgiye Yönelik Matematik Başarı Testi (ÜBYMBT)”, “Üstbilişsel Farkındalık Ölçeği”, “Matematik Tutum Ölçeği” ve uygulama süreci hakkında öğrencilerin yazılı görüşlerinden elde edilmiştir. Toplanan nicel veriler bağımlı grup t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile analiz edilmiştir. Nitel verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Verilerin analizinden elde edilen bulgulara göre, deneysel uygulamalar sonrasında, I. deney grubundaki öğrencilerin akademik başarılarının ve üstbilişsel becerilerinin hem II. deney grubu hem de kontrol grubundaki öğrencilere göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, II. deney grubu öğrencilerinin akademik başarılarının ve üstbilişsel becerilerinin kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Deneysel uygulamalar sonrasında, I. ve II. deney gruplarındaki öğrencilerin matematiğe yönelik tutumları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak, hem I. deney grubu hem de II. deney grubu öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarının kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğrenci görüşlerinin analiz edilmesiyle elde edilen sonuçlarda, genel olarak her iki deney grubundaki öğrencilerin uygulanan yöntem ve stratejilerle ilgili olumlu görüş belirttikleri görülmüştür. I. deney grubundaki öğrenciler üstbilişsel becerilerinin gelişmesiyle ilgili görüşler belirtmişlerdir. Bu bağlamda, öğrencilerin problemleri ve yaptıkları işlemleri sorguladıkları, hatalarını analiz ettikleri ve planlama davranışının geliştiği yönünde görüşler elde edilmiştir. Hem I. deney grubu hem II. deney grubundaki öğrenciler matematiğe yönelik tutumlarının olumlu yönde değiştiğini, uygulanan yöntem ve stratejiler sayesinde sosyal becerilerinin geliştiğini, derse ilgilerinin ve katılımın arttığını ifade etmişlerdir. Ayrıca öğrenciler, derslerde bazı olumsuzlukların da ortaya çıktığı hususunda görüş bildirmişlerdir. Bu konuda, bazı öğrencilerin grup çalışma sürecine aktif katılmakta zorlandıkları veya sorumluluklarını yerine getirmedikleri yönünde görüşler saptanmıştır. renme Yöntemi, Üstbiliş, Üstbilişsel Stratejiler, İlköğretim Matematik Öğretimi, Matematik Tutumu, Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri.

The purpose of this research was to investigate the effect of cooperative learning method enhanced with metacognitive strategies, on the academic achievement, metacognitive skills and attitude towards mathematics of 6th grade students. In this study, quantitative and qualitative research approaches were utilized. The quantitative research was planned as a pre-test post-test control group quasi- experimental design. Data were also collected for qualitative analyses. The research participants were composed of 101 6th grade students attending an elementary school on the European side of Istanbul during the 2011-2012 Academic Year. There were two experimantal groups and a control group. Cooperative learning method supported by metacognitive strategies was used in the first experimental group (n=33) and only cooperative learning method with no support of metacognitive strategies was used in the second experimental group (n=34). There was no intervention for the control group (n=34). The treatment for the experimental groups lasted for five weeks (20 class hours). The data was collected using “Mathematical Achievement Test Regarding Metacognitive Knowledge”, “Metacognitive Awareness Inventory” and “Mathematics Attitude Scale”. The quantitative data was analyzed by performing the paired samples t-test and One-way ANOVA. For the qualitative section, data was analyzed using content analysis. According to the results of the data analysis, at the end of the interventions, it was seen that the levels of academic achievement and metacognitive skills of the first experimental group were significantly higher than of both the second experimantal group and the control group. Also, the levels of academic achievement and metacognitive skills of the second experimental group were higher than those of the control group. At the end of the interventions, no significant differences were found in the attitude towards mathematics of the first and second experimental group students. However, attitude towards mathematics of the first and second experimental group students were significantly higher than the attitudes of the control group students. According to the results based on the analysis of students’ views, it was seen that, both the first and the second experimental group students stated positive thoughts about the intervention methods and strategies. The students in the first experimental group expressed their thoughts on the development of their metacognitive skills. In this context, it was observed that, the students’ questioning the problems and their solution processes, analyzing their mistakes and their planning skills have been improved. Both the first and the second experimental group students stated that, their attitudes toward mathematic improved in the positive way; their social skills improved with the help of applied methods and strategies; and also their interest and participation in the classes increased. However, the students also reported that, there were some shortcomings of the interventions arising during classes. In this regard, it was seen that, some students had difficulties in active participation in teamwork, and some students were not as eager to fulfill their responsibilities as others. Key Words: Cooperative Learning Method, Metacognition, Metacognitive Strategies, Elementary Mathematics Education, Attitude Towards Mathematics, Student Team Achievement Division.
Keywords: Matematik; Öğrenim ve Öğretim, İlk