Hız temelli kuvvet antrenmanlarının genç kız voleybolcularda antrenman dış yüklerine etkilerinin değerlendirilmesi - Yağcı, Serhat (My University, 2025)
Amaç: Bu çalışmada, genç kız voleybolcularda uygulanan hız temelli kuvvet antrenmanlarının yüzde temelli kuvvet antrenmanlarına göre antrenman hacmi ile sıçrama, hızlanma ve kuvvet performanslarına etkileri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 17-19 yaş aralığında 14 kız voleybolcu katılmıştır. Katılımcılar, Hız Temelli Antrenman Grubu (HTAG) (n=7) ve Yüzde Temelli Antrenman Grubu (YTAG) (n=7) olarak 2 gruba ayrılmıştır. 6 hafta, haftada iki gün yapılan kuvvet antrenmanlarını HTAG %20 hız kaybı limiti ile uygularken, YTAG maksimum kuvvet yüzdesine dayalı tekrar sayıları ile uygulamıştır. Grupların çalışma öncesi ve sonrası maksimum squat ve hip thrust kuvveti, reaktif kuvvet indeksi (RKİ), 5 m sürat testi hızlanma değeri, oyun içi ortalama hızlanma şiddeti ve maksimum sıçrama verileri ölçülmüştür. Grup içi karşılaştırmalar Wilcoxon testi, gruplar arası karşılaştırmalar ise Mann-Whitney U testi ile 0,05 anlamlılık düzeyinde incelenmiştir. Ayrıca çalışma kapsamında elde edilen oyun içi hızlanma verileri ile voleybolcuların oyun içi hızlanmalarının şiddet ve mesafe analizi yapılmıştır. Bulgular: HTAG’nin kuvvet antrenmanlarında uyguladığı tekrar sayılarının YTAG'ye göre azalmasıyla birlikte hızlanma, sıçrama ve kuvvet performansları ön test ve son test değerleri arasında anlamlı bir fark olmadığı (p>0.05) görülmüştür. Sonuç: %20 hız kaybı limiti ile uygulanan hız temelli kuvvet antrenmanlarının kuvvet antrenmanı tekrar sayısını azaltırken kuvvet, hızlanma ve sıçrama performansını koruyabildiği gösterilmiştir. Ayrıca oyun içi hızlanma verilerinin analizi ile genç kız voleybolcuların oyun içi hızlanma gereksinimleri ortaya koyulmuştur.

Purpose: This study investigates the effects of velocity-based strength training compared to percentage-based strength training on training volume, jump performance, acceleration, and strength in young female volleyball players. Materials and Methods: 14 female volleyball players aged 17-19 participated in the study. The participants were divided into two groups: the Velocity-Based Training Group (VBTG) (n=7) and the Percentage-Based Training Group (PBTG) (n=7). Both groups performed strength training twice a week for six weeks. The VBTG applied a velocity loss threshold of 20%, whereas the PBTG followed a fixed repetition scheme based on a percentage of maximal strength. Pre- and post-training tests included maximum squat and hip thrust strength, reactive strength index (RSI), acceleration in a 5 m sprint test, in-game average acceleration intensity, and maximum jump. Within-group comparisons were analyzed using the Wilcoxon test, and between-group comparisons were conducted using the Mann-Whitney U test at a significance level of 0.05. Additionally, in-game acceleration data were analyzed in terms of acceleration intensity and distance to determine the acceleration demands of volleyball players. Results: Despite a reduction in the number of repetitions performed by the VBTG compared to the PBTG, no significant differences were found in acceleration, jump, and strength performance between pre- and post-tests (p>0.05). Conclusion: Velocity-based strength training with a 20% velocity loss threshold was shown to reduce the number of repetitions while maintaining strength, acceleration, and jump performance. Furthermore, the analysis of in-game acceleration data provided insights into the acceleration demands of young female volleyball players.
Evaluation of the effects of velocity-based strength training on the external training loads of young female volleyball players
Keywords: acceleration; Egzersiz; Exercise; Hız temelli antrenman; hızlanma Velocity-based training; Kadınlar; Turkey; Türkiye; voleybol; Voleybolcular; volleyball; Volleyball players; Women