Niyet mektubunun hukuki niteliği ve bağlayıcılığı - Dinar, Refik Cem (My University, 2004)
Niyet mektubu, Anglo-Amerikan hukuk sistemlerinin ortaya çıkartmış olduğu bir kurumdur. Sözleşme müzakerelerinin çerçevesinde bir unsur olan niyet mektuplarında, bir sözleşmenin kurulmasını sağlama niyeti ortaya konulur ve bu sonuca ulaşmak için müzakerelerin ciddi olarak sürdürülmesi taahhüt edilir. Kara Avrupası hukuklarında bu enstrümanı, üç değişik şekilde görmek mümkündür. İlk olarak bu tür mektupları icaba davet olarak nitelendirmek mümkündür. Bu tür mektupları, borçlanma sözleşmesi, ön sözleşme, opsiyon sözleşmesi veya harcama işlemine takaddüm eden borçlanma işlemi (pactum de cedendo) için icaba davet olarak vasıflandırmak mümkündür. Bunlarda bağlayıcılık unsuru söz konusu değildir. İkinci olarak niyet mektubunu, karşı tarafa yöneltilen bir icap olarak nitelendirmek mümkündür. Bu tür mektupların bağlayıcılığı vardır. Ancak karşı tarafça kabul edildikten sonra bile, verilen taahhüt bağlayıcı bir nitelik taşımayabilir. Bu ise bazen açıkça, bazen de hal ve şartlardan anlaşılabilir. Bazen bağlayıcılığı olmadığı açıkça bildirilen bir ibareye rağmen, yine de bağlayıcılık unsuru ortaya çıkabilir. Mektup metninde yer alan başka bir hüküm, mektubu bağlayıcı hale dönüştürebilir. Bu konuda her şey hal ve şartlara göre değerlendirilecektir. Üçüncü ve son olarak ise bu tür mektupları, teyit mektubu olarak nitelendirmek mümkündür. Dolayısıyla niyet mektubu, tıpkı teyit mektubu gibi, hukuki sonuç doğuran bilgi açıklaması olarak işlevini yerine getirecektir. Ancak bir niyet mektubu ile karşılaşıldığında lex foriye göre, fakat Borçlar Kanunumuzun 18. maddesinin 1. fıkrasında yer alan tarafların gerçek ve müşterek maksatlarını dikkate alarak yorum (niteleme) yapılmalıdır. Letter of intent is an institution that has evolved in Anglo-American legal systems. In the LoI's that are elements in the negotiation period of contracts, the intent to form a contract is put forward and in order to reach this aim the continvancy of these negotiations is seriously admitted. It is possible to observe this instrument in the continental European Legal Systems in three different ways. Firstly it is possible to qualify these letters as invitation of offers. Also these letters could be accepted as obligational contracts, precontracts, optional contracts or invitation to offers for the obligational contracts (pactum de cedendo). No binding effect is present for the before mentioned transitions. Secondly, it is possible to qualify the LoI, as an offer that is presented to the other party. There is a binding effect here. Even after the offer is accepted by the other party, the admittance provided can still not be binding. This can sometimes be understoud obviously, sometimes it can be understoud from the other conditions. A clause that is in the letter, can turn the letter into a binding one. Thirdly and lastly, we can conclude these letters as confirmation letters. So LoI, will serve as the decleration of information that can provide legal results, just as a letter of confirmation. When we meet with a LoI, according to lex fori, we have to make qualification by taking into consideration the aim that is reai and mutual of the parties which is regulated in the 18. article/ 1 st sentence of our Code of Obligations.
Keywords: Hukuk; Özel Hukuk