Sigorta şirketlerinin finansal yeterliliğinin tespitinde sermayenin belirlenmesi ve dağıtımına ilişkin bir uygulama - Varna, Neşe (My University, 2008)
Sigorta şirketlerinin finansal yeterliliklerinin tespiti için gerek akademisyenler gerekse düzenleme otoriteleri ve derecelendirme şirketleri çeşitli çözümler geliştirmişlerdir. Solvency II ile bu çabalar uluslar arası bir platforma taşınmış, standart ve içsel modeller tartışmaya açılmıştır. Bu çalışmada, sigorta şirketlerinin sermaye gereksinimi ile riskin fiyatlandırılması, iflas riskleri ve değer maksimizasyonu arasındaki ilişkiden hareketle sigorta risklerine uygun yetkin bir risk ölçümünün ne olacağı ve risklerin nasıl sayısallaştırılabileceği araştırılmaktadır. Basel II çerçevesinde bankaların sermaye yeterliliklerinde standart ve içsel modellerin nasıl olması gerektiği konusunda sigorta şirketlerine göre çok yol katedilmiş olması, sigorta şirketlerinin finansal yeterliliklerinin tespitinde yol gösterici olmuştur. Çalışmanın amacı, Türk sigorta sektöründe birleşme ve devralmalar neticesinde önceki döneme göre nispeten oturmuş yapısında finansal yeterliliğini ve devraldığı riskleri değerlendirerek, sermaye dağıtımı modeli ile Solvency II düzenlemelerinin ışığında yeni bir yaklaşım getirmektir. Temel prensip, fazla sermaye tutmak maliyetleri arttırır, çok düşük sermaye tutmak da, poliçe sahiplerinin sigorta taleplerini azaltır. Matematiksel olarak istenen sermaye, rassal kaybı gerçek bir sayıya çeviren bir fonksiyondur. Aktüeryal olarak, risk ölçümünü rassal kayıptan gerçek değere bir geçiş olarak düşünebiliriz. En çok kullanılan temel risk ölçümü, standard sapmadır. Ancak, sigorta riskleri konkav dağılımlara ve lineer olmayan kuyruk korelasyonlarına sahiptir. Bu nedenle standart sapma ve volatilenin ötesinde ölçümlere ihtiyaç vardır. Bu anlamda, basitliği, tutarlılığı ve literatürdeki popularitesi ve kurumsal bir bilgisayar gerektirmemesi nedeniyle çalışmada kuyruk RMD si ölçümü seçilmiştir. Öte yandan riskler arasındaki bağlılık çeşitliliğin faydasını azaltır. Bağlılığı lineer korelasyon ile modelleyebiliriz. Önerdiğimiz modelde, sermaye dağıtımı finansal varlık fiyatlandırma modeline benzer bir yaklaşım sergilenmiştir.

Academicians, regulatory authorities and rating agencies have been worked on finding an appropriate answer for how much capital is adequate for an insurance company. Solvency II raised this effort into a global platform, standard and internal models are getting to be discussed . Taking into consideration the relationship between the capital needs of insurance companies, the pricing of risk and value maximization, this thesis aims to assess the suitable risk measures and how to quantify them. Basel II is also leading for defining solvency requirements in insurance sector since these models are already set in the banking area. The aim of my thesis is to evaluate the solvency and the risks taken in the insurance sector just after the end of mergers and acquisitions, and to create a new approach within the light of Solvency II regulations with the capital allocation model. The main principle is that setting aside too much capital increases the cost of insurance. But at the same time, reserving inadequate capital also causes less insurance demand of policy holders. Actuarially speaking, risk measure is to transfer random loss to a real number. Common risk measures are standard deviation. But insurance risks are concave and have a non-linear distribution. So there is a need for a measure beyond these. Because of simplicity, coherence, popularity, there is no need for a branded software, tail VaR are chosen. The dependence can be modelled with linear correlation. In my proposed model, capital allocation is very similar to CAPM.
Keywords: Sigorta Şirketleri