The relationship between ownership structure and research and development expenditures: Evidence from Borsa Istanbul - Kıvanç, Yusuf (My University, 2018)
Bu çalışma sahiplik yapısının araştırma ve geliştirme (ar-ge) yoğunluğu üzerine etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma için, 2009 – 2016 arası döneminde Borsa İstanbul’da kayıtlı olan 121 üretim ve teknoloji şirketinden oluşan bir örneklem kullanıldı. Bu çalışmada panel veri analizi Beck and Katz (1995) tahmincisi ile gerçekleştirildi. Sahiplik yapısı sahiplik yoğunlaşması, kurumsal sahiplik ve kurumsal sahipliğin türleri olmak üzere üç açıdan incelendi. Sahiplik yoğunlaşmasının ar-ge yoğunluğu üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı bulundu. Bu sonuçlar Türk üretim ve teknoloji firmaları için, sahiplik yoğunlaşmasının yönetim ile hissedarlar arasındaki vekâlet sorunlarını hafifletmek için kullanılamayacağını gösterdi. Kurumsal sahipliğin ar-ge yoğunluğu üzerine olumlu ve anlamlı bir etkisinin olduğu bulundu. Bu olumlu etki kurumsal yatırımcıların etkin bir şekilde firmaları gözetlediklerini ve böylece muhtemel vekâlet sorunlarının hafifletildiğini gösterdi. Sahiplik türlerine gelince, ar-ge yoğunlaşması ar-ge harcamalarının varlıklara oranı olarak ölçüldüğünde, tüzel yatırımcıların ar-ge yoğunluğu üzerine olumlu ve anlamlı bir etkisinin olduğu bulundu. Fonların ar-ge yoğunluğu üzerine anlamlı bir etkisi bulunmadı. Bu anlamsız etki fonların yatırım yaptıkları firmaların ar-ge yatırımları ile ilgilenmediklerini gösterdi. Yatırım ortaklıkları ve diğer kurumsal yatırımcıların ar-ge yoğunluğu üzerine bir etkilerinin olmadıkları bulundu. Bu anlamsız etki, bu sahiplerin firmalarda küçük bir oranda sahiplikleri olduğundan firmaların ar-ge yoğunlaşmalarını etkileyemediklerini gösterdi.

This study aims to investigate the effect of ownership structure on research and development (R&D) intensity. A sample of 121 manufacturing and technology firms, which are listed in Borsa Istanbul for the period between 2009 and 2016, is employed for this study. In this study, panel data analysis is performed with the estimator of Beck and Katz (1995). Ownership structure is investigated in three aspects; namely, ownership concentration, institutional ownership, and types of institutional ownership. Ownership concentration is found to have no significant effect on R&D intensity. These results indicate that ownership concentration couldn’t be used to alleviate the agency problems between the management and shareholders for Turkish manufacturing and technology firms. A positive and significant effect of institutional ownership on R&D intensity is found. This positive effect shows that institutional investors actively monitor the firms; therefore, potential agency problems are alleviated. As for types of institutional ownership, corporations are found to have a significant and positive effect on R&D intensity when it is measured by the ratio of R&D expenditures to assets. Funds are found to have no significant effect on R&D intensity. This insignificant effect indicates that funds aren’t concerned about R&D investments of the firms in which they invested. Investment partnerships and others are found to have no effect on the R&D intensity of the firms. This insignificant effect shows that these owners can’t affect the R&D decisions of the firms because they have a small proportion of ownership in the firms.
Keywords: Accounting; Agency theory; Ar-ge; Çalışan sadakati; Employee loyalty; Institutional investors; Kurumsal yatırımcılar R&D; Muhasebe; Organizational commitment; Ownership concentration; Ownership structure; Örgütsel bağlılık; Sahiplik yapısı; Sahiplik yoğunlaşması; Turkey; Türkiye; Vekâlet teorisi