Richard Long’un yapıtlarında doğaya karşı ambivalant eğilim - Kara, Didem (My University, 2012)
Ambivalans, Çevresel Sanat,Richard Long, doğa, diyalektik ÖZET RICHARD LONG’UN YAPITLARINDA DOĞAYA KARŞI AMBİVALANT EĞİLİM İnsanlık, tarihin başlangıcından beri yaşam alanını yaban doğayla paylaşmıştır. Doğa barındırdığı dinamiklerle her zaman, kendi tarihini yazabilecek güçte olmuştur. Bu iktidarın bilincine varan insan, doğa ile arasına bir çizgi çekmiştir. Bu Çizginin nicelik ve niteliği de zamana, mekana ve insana bağlı olarak evrilmiştir. Günümüzde yaygın olarak doğaya karşı alınan tavır, çıkarları doğrultusunda onu yeniden şekillendirmektir. Bir zamanlar yaban olan, artık evcildir. İnsanlar yaban doğa yerine, sadece yaşam alanlarına dahil ettikleri yapay yada -evcil- doğayı içselleştirmekteler. Evcil doğanın içselleştirilmesi yeni bir kavramsal karmaşaya neden olur. Bu kavramsal karmaşa doğanın tanımlanmasından kaynaklanır. Modern insanın birbiriyle çatışan içgüdüsel eğilimleri ve entellektüel birikimleri, duygusunu, düşüncesini, tutumunu ve davranışını netleştirmesini engeller ve ambivalansını belirginleştirir. Bugün ambivalans, tanımını genişletmiş, negatif algısına karşın pozitif bir değer olarak da anlam kazanmaya başlamıştır. Bu çok yönlülüğün yansımaları yaşamın her alanını etkilediği gibi çağdaş sanatta da görünürlük kazanmıştır. Çevresel Sanat kapsamında Richard Long da yapıtlarını bu pozitif zıtlık üzerine inşa eder. Bu tez çalışması, R. Long’un doğaya karşı ambivalant eğilimine odaklanmıştır. Long ile doğa arasındaki ilişki, anne ile çocuk arasındaki ilişki üzerinden değerlendirilerek, biçimlendirilmiş ve bu doğrultuda yapıtları incelenmiştir. Sanatçının yapıtlarında, ambivalansının yaratıcılığındaki payından söz edilmiş ve örneklerle desteklenmiştir.Çalışmam R. Long üzerinden tümevarım yöntemini kullanarak, sanatçı, yaratıcılık ve ambivalans ilişkisine dair bir önermede bulunmayı hedeflemiştir. Ambivalence, Enviromental Art, Richard Long, nature, dialectic

RICHARD LONG’S AMBIVALENT TENDENCY TO NATURE IN HIS ART WORKS Humanity, starting from the beginning of the history has been shared the living environment with the wild nature. The nature has always the power to make its own history based on its dynamic structure. The human being who is aware of the nature’s power, has been drawn a line between the nature and himself. The characteristic and the proportion of this line evolved depending on the time, the place and the human. Today the common attitude towards the nature is redefining the nature according to the human being’s own interest. The wild in the past has become the domestic. The human being only internalise artificial or -domestic- nature instead of wild nature. This internalisation of domestic nature give rise to a new conceptual confusion. This conceptual confusion is based on the definition of the nature. The conflict between instinct and intellectual knowledge make human being difficult to decide on his attitude, behavior, emotion, thougths and increase an ambivalence towards the nature. Today the perception of the ambivalence is not limited to a negative stance, it has been extended its meaning to a more positive manner. Reflections coming from this versatile perception of the ambivalance affect every part of life, as well as the contemporary art. Within the context of Environmental Art, Long built his artwork relying on this positive opposition.This thesis is focused to an ambivalent tendency of Long towards nature. The involvement of R. Long to the nature is studied and restructured in the context of mother and child relationship. The role of his ambivalence in the creativitiy of his artworks has been exposed with supportive works which has been presented. My study aimed to determinate therelationship of artist, creativity and ambivalence using an inductive method by putting Long at the heart of this work.
Keywords: Diyalektik; Doğa; Sanat