Türkiye’de tekstil sanatının bugünü - Gür Üstüner, Semra (My University, 2018)
İnsanın örtünme gereksiniminin ötesine geçeli binyıllar olan tekstil; artık hem endüstriyel bir tasarım ürünü hem de plastik olanakları ile sanatsal bir ifade aracıdır. Endüstri Devrimi’nin de itici gücü olan tekstil sanayi, teknolojik ilerlemeler ile sürekli yenilenen bir alandır. 1919 yılında Almanya’da açılan Bauhaus Okulu ile tekstile bakış açısı, deneysellik ekseninde değişmeye başlamıştır. Bauhaus dokuma atölyesinde yapılan yeni malzeme arayışının Lif Sanatının temelini attığı söylenebilir. Bu temel, 1960 sonrası gerçekleştirilen Uluslararası Lozan Tapestry Biennalleri ile de gelişmiştir. Disiplinler ötesi bir yaklaşımla, Tapestry Sanatı, Lif Sanatı ve Tekstil Sanatının iç içe geçtiği görülmektedir. Dokumacılığın köklü izlerini taşıyan Anadolu toprakları, bugün de dünya tekstil endüstrisinde önemli bir noktadadır. Türkiye’de güçlü bir endüstri kolu olan tekstilin sanatsal bir ifade aracı olarak kullanılmasının akademisyenler öncülüğünde geliştiği görülmektedir. Farklı disiplinlerden akademisyenler ve sanatçıların tekstil malzeme ve tekniklerini eserlerinde tercih etmesi ile başlayan süreç, Türkiye’deki tekstil sanatının temellerini atmıştır. Bu çalışmada, Türkiye’deki tekstil sanatının gelenekselden yeniye evrilen bugünkü durumu öne çıkan etkinlikler ve seçilen eserler üzerinden incelenmiştir.
Keywords: Tekstil; Sanat; Tekstil Sanatı; Lif Sanatı; Türkiye