Finansman giderlerinin dağıtımı ve kıst uygulamasına eleştirel bir yaklaşım - Parlak, Ender (My University, 2001)
İşletmeler, muhasebenin temel kavramlarından süreklilik kavramı gereği faaliyetlerini devam ettirebilmek için finansman kaynaklarına ihtiyaç duymaktadırlar. Bu kaynaklardan yabancı kaynaklarla finansman, enflasyon baskısıyla da işletmeler için kaçınılmaz bir kaynak olmaktadır. Bunun yanında işletmeler için önem arz eden bu yabancı kaynakların kullanımından dolayı ise faiz, komisyon, vade farkı, kar payı, kur farkı ve benzer adlar altında çeşitli finansman giderlerine katlanılmaktadır. İşletmelerin yabancı kaynak kullanımlarından dolayı katlandıkları finansman giderlerinin dönem gideri mi olduğu yoksa edinilen varlıkların maliyetlerine mi ekleneceği teoride ve uygulamada oldukça tartışılan bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tartışmaların yanında bir de gider kısıtlaması uygulaması yani G.V.K.'nın gider kabul edilmeyen ödemeler başlığı altında düzenlenen 41'nci maddesine 4008 Sayılı Kanunla eklenen 8'nci bentte, Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre, dönem sonu stoklarını son giren ilk çıkar yöntemine göre değerleyen veya amortismana tabi iktisadi kıymetlerini yeniden değerlemeye tabi tutan işletmelerin finansman giderlerinin kısıtlamaya tabi tutulması uygulaması, bu finansman giderlerinin gider veya maliyet unsuru olduğu durumda nasıl tespit edileceği, muhasebe ilke ve kurallarına uygun ve iç kontrole elverişli bir şekilde nasıl muhasebeleştirileceği sorunlarını da ortaya çıkarmıştır. Bu sorunları irdelemek amacıyla ele alınan tez, giriş ve sonuç bölümü dışında dört bölümden oluşmaktadır. Bu bölümler sırasıyla; konuyla ilgili genel kavramlar ve açıklamalar, finansman giderleri ile ilgili yasal düzenlemeler, finansman giderlerinin dağıtımı ve finansman giderlerinde kıst uygulamasıdır. Sonuç bölümünde ise, tezin önceki bölümlerinde açıklanan esaslar ışığında hem üretim hem de ticaret faaliyeti gibi diğer faaliyetleri de bulunan işletmelerde kısta tabi finansman giderlerinin nasıl hesaplanması gerektiği yönündeki eleştirel yaklaşım ve bu finansman giderlerinin dağıtımı hususundaki görüşler örneklerle ortaya konulmuştur. Bu çalışmada; finansman giderleri dağıtımının Nakit Akım Tablosu'ndan hareketle tespit edilen nakit çıkışları esas alınarak yapılması durumunda, daha doğru sonuç doğuracağı, ayrıca dağıtıma konu nakit çıkışlarının doğru tespit edilebilmesinin Nakit Akım Tablosu'nun sağlıklı hazırlanmasına bağlı olduğu, bunun sağlanabilmesinin ise iyi bir işletme politikasının ve muhasebe iç kontrol yapısının mevcudiyetine bağlı olduğu, aksi halde bu yöntemin de doğruluğundan söz etmenin mümkün olmayacağı, sonucuna varılmıştır.

The enterprises require financial sources in order to realize their operations as a necessity of the conception of permanence that is one the main conception of accounting. The financing through the foreign sources among the available sources becomes an inevitable source for the enterprises due to the pressure of the inflation. Beside this, as a result of the use of these foreign sources that shows significant importance for enterprises, various kinds of borrowing costs such as interest, commission, default interest, dividend, and difference of foreign exchange and likewise are borne accordingly. However, the point whether the borrowing costs, which the enterprises have to bear as a result of the use of foreign sources, are the period costs or have to be added to the costs of the acquired assets is a matter on which a significant discussion continues on practice and theory. In addition to these discussions, the application of the cost restriction, namely, according to the provisions of the Tax Procedure Law at the sub-paragraph no. 9 added by the Law no.4008 to the article no.41 arranged under the topic of the non-allowable charges of the Income Tax Law, the application for the restriction of the borrowing costs of the enterprises that revaluate their economical assets that are subject to depreciation, or assess their end of period stocks according to the LIFO (Last-in First-out) method have caused the questions to come out such as how these borrowing costs will be determined when they are cost or expense elements, and furthermore, how they will be entered in terms of accounting in a way so that they may be in conformity with the methods and principles of accounting and convenient for internal auditing. The thesis designed to discuss these questions consists of four parts except the introduction and conclusion sections. These parts are in their respective terms: general conceptions and explanations related to the subject matter, legal arrangements with regard to the borrowing costs, distribution of the borrowing costs and application for the restriction of the borrowing costs. In the conclusion section, however, in view of the principles of the thesis that have been explained in the foregoing parts accordingly, the critical approach indicating that how the borrowing costs that are subject to restriction at the enterprises, which also have other operations in addition to both the production activities as well as those of commercial ones should be calculated and further, the opinions on the distribution of these borrowing costs have been put forward with various examples respectively. In this study, it has been concluded that in the event that the distribution of the borrowing costs is carried out on the basis of cash outflows determined by taking the Cash Flow Table into consideration, it may give more positive results; besides, the correct determination of cash outflows that may be subject to a distribution will depend on the sound preparation of the Cash Flow Table, and for the achievement of this, the matter would depend on the availability of a proper management policy and internal auditing structure of accounting procedures; otherwise, it still may not be possible to talk about the correctness or soundness of this method either.
Keywords: Ekonomi; Finansman; Finansman ekonomisi; Muhasebe