Managing creativity at work : the relationships between different aspects of workplace fun and employee creativity - Sekarawisut, Wichakorn (My University, 2021)
İşyerinde eğlence, çalışanların yaratıcılığını artırmak için hem popüler medyada hem de akademik araştırmalarda sıkça öne sürülen edilen unsurlar arasında yer almaktadır. Ne var ki bu konuda destekleyici yeterince çalışmaya literatürde rastlanmamaktadır. Bunun nedeni, işyeri eğlencesini yaratıcılıkla ilgili olarak inceleyen geçmiş çalışmaların sınırlı ve büyük ölçüde teorik olması ve önceki ampirik araştırmalarda, işyeri eğlencesinin farklı yönlerinin dikkate alınmamış olmasıdır. Bu çalışma, bu konudaki açığı kapatmak için işyeri eğlencesinin dört bileşeninin, yani eğlence için yönetici desteği, iş arkadaşlarının sosyalleşmesi, eğlenceli aktiviteler ve eğlenceli iş sorumluluklarının çalışan yaratıcılığı ile ne ölçüde ilişkili olduğunu değerlendirmeye odaklanmıştır. Ayrıca, bu ilişkilerden bazılarında iş yükünün düzenleyici etkisi olup olmadığı ve iş arkadaşlarından ve psikolojik güvenlikten alınan bilgiler tarafından aracılık edilip edilmediği de araştırma modeline eklenmiştir. Türkiye'de start-up şirketlerde çalışan 254 çalışandan oluşan bir örneklem üzerinde gerçekleştirilen analizler iki aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşama, çalışmada kullanılan ölçüm modellerini değerlendirmek için gerçekleştirilen çoklu doğrulayıcı faktör analizlerinden oluşmaktadır. İkinci aşama, varsayılan doğrudan etkileri, aracılık ve düzenleyiciliği yapısal eşitlik modellemesi ile test etmekten oluşmaktadır. İlk aşamadan elde edilen sonuçlar, çalışan yaratıcılığı, yöneticinin eğlenceye desteği, iş arkadaşlarının sosyalleşmesi, eğlenceli aktiviteler, eğlenceli iş sorumlulukları, iş arkadaşlarından gelen bilgiler ve iş yükü için ölçüm modellerinin geçerli, güvenilir ve verilere yeterince uygun olduğunu göstermiştir. Ancak psikolojik güvenlik için ölçüm modelinin tatmin edici olmayan yakınsak geçerliliği vardı ve bu nedenle daha ileri analizlerin dışında tutulmuştur. İkinci aşamanın sonuçları, iş arkadaşlarının sosyalleşmesi ve eğlenceli iş sorumluluklarının çalışan yaratıcılığını önemli ölçüde olumlu etkilediğini, eğlenceli ve eğlenceli aktiviteler için yönetici desteğinin ise anlamlı bir etkisinin olmadığını ortaya koymuştur. İşyeri eğlencesinin dört bileşeni arasında, eğlenceli iş sorumlulukları en güçlü etkiye sahip olarak göze çarpmaktadır. Ayrıca iş arkadaşlarından alınan bilgilerin ve iş yükünün herhangi bir ilişkide sırasıyla aracı ve düzenleyici olmadığı bulunmuştur. Teorik olarak, bu çalışmanın bulguları işyeri eğlencesinin dört bileşeninin çalışan yaratıcılığını nasıl etkilediğine ışık tutmakta ve aynı zamanda işyeri eğlencesinin farklı yönlerini incelemenin önemini vurgulamaktadır. Ayrıca bulgular, kuruluşlarında yaratıcılığı teşvik etmek isteyen yöneticilerin, çalışanlar arasında sosyalleşmeyi kolaylaştırması ve onları kişisel olarak keyif aldıkları roller ve görevlerle eşleştirmesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Fun in the workplace is among the factors that have been frequently claimed in both the popular media and academic research to enhance the creativity of employees. Yet, the evidence of their connection is very limited. This is because past studies examining workplace fun in relation to creativity have been scarce and largely theoretical. And prior empirical investigations have overlooked the various aspects of workplace fun. In efforts to advance our understanding on this topic, the present study focused on assessing the extent to which four components of workplace fun, namely, manager support for fun, coworker socializing, fun activities and fun job responsibilities were related to employee creativity. Furthermore, it was designed to investigate whether some of these relationships were moderated by workload and mediated by information from coworkers and psychological safety. There were two phases of analyses, which were conducted on a sample of 254 employees who were working in start-up companies in Turkey. The first phase comprised multiple confirmatory factor analyses carried out in order to evaluate the measurement models used in the study. The second phase involved structural equation modelling for testing the hypothesized direct effects, mediation, and moderation. The results from the first phase indicated that the measurement models for employee creativity, manager support for fun, coworker socializing, fun activities, fun job responsibilities, information from coworkers and workload were valid, reliable, and adequately fit to the data. But the measurement model for psychological safety had unsatisfactory convergent validity and hence was excluded from further analyses. The second phase’s results revealed that coworker socializing and fun job responsibilities significantly, positively affected employee creativity, while manager support for fun and fun activities had no significant effect. Among the four components of workplace fun, fun job responsibilities had the strongest impact. Also, it was found that information from coworkers and workload were not a mediator and a moderator, respectively, of any of the relationships. Theoretically, the findings of this study shed light on how the four components of workplace fun influenced employee creativity and at the same time highlighted the importance of examining different aspects of workplace fun. In addition, the findings suggested that managers who desire to foster creativity in their organizations should facilitate socialization among employees and match them with roles and tasks they personally enjoy.
Keywords: Business; İşletme; işyeri eğlencesi; psikolojik güvenlik; psychological safety; start-up Creativity; startup; workplace fun; Yaratıcılık