Deneysel siyatik sinir hasarında biyoselüloz grefti ve vasküler endotelyal büyüme faktörünün anjiyogeneze etkisi - Yasinoğlu, Nermin (My University, 2024)
Amaç: Periferik sinir hasarı tedavisinde otogreft uygulaması altın standart olsa da, alternatif greft materyaline ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı biyoselüloz (BS) greft ve vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) emdirilmiş BS greftin periferik sinir hasarının iyileşmesine olan etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Gluconacetobacter xylinus hücre kültüründen elde edilen BS 0,2 μm/ ml VEGF emdirilerek konduit şekline getirildi. Wistar sıçanlara (n=18) tek taraflı 8 mm siyatik sinir defekti oluşturuldu. Sıçanlar, defekt alanına otogreft kullanılan (n=6), BS greft konulan (n=6) ve VEGF/ BS-greft konulan (n=6) olmak üzere üç gruba ayrıldı. 8. Haftanın sonunda yürüyüş analizleri ve elektromiyografi (EMG) ölçümleri yapıldı. Histolojik analizler için siyatik sinir dokuları alındı. Işık mikroskobunda Toluidin blue ile boyanmış kesitlerde miyelin kılıf içeren akson sayıları ve damar yapıları incelendi. Bulgular: Yürüyüş analizlerinden elde edilen siyatik fonksiyon indeksi ve EMG ölçümlerinden elde edilen birleşik kas aksiyon potansiyeli (BKAP) göre, 8. haftanın sonunda her iki greft grubunda otogreft grubu ile benzer sonuçlar elde edilmiştir. Miyelin kılıf içeren akson sayısı, akson çapları ve miyelin kılıf kalınlıkları incelendiğinde, VEGF-BS greft grubu ile otogreft grubu arasında benzer sonuçlar bulunmuştur. Damar sayısı ve çapları incelendiğinde VEGF-BS greft grubunda diğer gruplara göre anlamlı derecede artmış olmuştur (p= <0.0001). Sonuç: Periferik sinir hasarının tedavisinde VEGF-BS grefti uygulanması otogreft ile fonksiyonel ve histolojik olarak benzer iyileşme sonuçları vermiştir. VEGF uygulanmasının yeni damar oluşumu artırması ile sinir rejenerasyonu üzerinde de olumlu etkisi gözlemlenmiştir.

Objective: Autograft application is considered the gold standard in the treatment of peripheral nerve damage; however, there remains a need for alternative graft materials. This study examines the effects of the biocellulose (BS) grafts and biocellulose grafts impregnated with vascular endothelial growth factor (VEGF) on peripheral nerve repair. Methods: Biocellulose derived from Gluconacetobacter xylinus cell culture was impregnated with 0.2 μm/ ml VEGF and formed into conduits. Unilateral 8 mm sciatic nerve defect was induced in Wistar rats (n=18). The rats were divided into three groups as autograft (n=6), BS graft (n=6) and VEGF/ BS-graft (n=6). Gait analysis, electromyography (EMG) measurements were performed at the end of the 8th week. Sciatic nerve tissues were collected for histological analysis. Myelinated axon numbers and vascular structures were examined in sections stained with Toluidine blue under a light microscope. Results: According to the sciatic function index obtained from gait analysis and the EMG measurements, at the end of the 8th week, both graft groups obtained similar results to the autograft group. Analyses of myelinated axon counts, axon diameters, and myelin sheath thicknesses revealed similar results between the autograft and VEGF/ BS-graft groups. Examination of the number and diameter of vessels. The VEGF/ BS-graft group showed a significantly higher number of vessels than the other groups (p<0.0001). Conclusion: In the treatment of peripheral nerve injury, the application of VEGF/ BS-graft gave functional and histologically similar healing results to autograft. The positive effect of VEGF application on nerve regeneration was also observed by increasing the formation of new vessels.
The effect of biocellulose graft and vascular endothelial growth factor on angiogenesis in experimental sciatic nerve injury
Keywords: Anatomi; Anatomy; angiogenesis; anjiyogenez Peripheral nerve injury; biocellulose; biyoselüloz; Periferik sinir hasarı; sciatic nerve; siyatik sinir; VEGF