The relationship between perceived stress and work engagement an empirical study - Maraqa, Amer Amjad Abdelazeem (My University, 2017)
Modern çalışma koşulları işgücü üzerinde yoğun bir baskı oluşturmaktadır. İşveren, işçilerin rollerine bağlı kalmalarının yollarını ararken, yoğun stres ile başa çıkamayan işçiler ise tükeniş ve kopma noktasına gelmektedir. Yönetim literatüründe, işle bütünleşme ve algılanan stres arasındaki ilişkiye yer verilmiştir. işle bütünleşme seviyeleri incelendiğinde,

yetkinlik, algılanan stres gibi değişkenlerin toplam işle bütünleşme seviyesini etkilediği görülmektedir. Kurumlar, üst alt ya da alt-üst yaklaşımlarını kullanarak bütünleşme seviyelerini sürdürürler. Kurumlar, alt üst yaklaşımında, öz-düzenleme, irade, hedef belirleme, geribesleme döngüsü, iç güdümlü menfaat pekiştirimi, davranış değiştirme gibi yetenekleri aşılarlar. Bu çalışma, stress ile baş etme ve rollere göre işle bütünleşme aşılama hususunda, alt üst yaklaşımın kullanılabileceğini ileri sürer.Sosyal-bilişsel kuram çerçevesinde, özyetkinliğin gelişmesi için, etkin idare, modelleme, sözlü ikna (örn: eğitim), kişinin kendi psikolojik durumu ile alakalı algısının, rol bağlılığının sürdürülmesinde gerekli araçlar olduğu belirtilmektedir. Ek olarak, stress ile başa çıkma yöntemlerinin kalıtımsal yollarla kazanılması dışında da açıklar. Örnek olarak, diğer çalışanlar tarafından taklit edilebilecek seçilmiş bir rol modeli kullanarak, rol modeli taklidinin kurumsal yapıdaki iş bağlılığı seviyesinin nasıl artırılabileceğini belirtir. Son olarak, literatür incelemelerinden alınan sonuçlar, stres seviyeleri kurumlardaki işle bütünleşme olumsuz etkilediğini göstermektedir. Öbür tarafa ise, öz-yetkinliğin işle bütünleşme doğrudan olumlu etkilediğini göstermektedir. Stres kaynağı insan kontrolü dışındayken, stres algısı kontrol edilebilir. Özellikle algısal değişiklik uygulaması bireyin stres algısını ve buna bağlı olarak işle bütünleşme seviyesini etkiler. Bilinçsiz bağlılıktan farklı olarak, çalışan bağlılığını sağlanması için, bilişsel bir irade ve kasti karar gerekmektedir. Çalışanların bir bölümü, bu kararın kendi iradeleri dahilinde olduğunu düşünürken diğerleri, bunun dışarıdan bir dayatma olarak görmektedir. Ne var ki, bunların tümü kontrol edilebilir. ABSTRACT Modern work conditions are putting big pressure on the labor force. While employers seek to keep their labor engaged in their job roles, employees who cannot cope with work stress are subjected to face burnout and disengagement. The relationship between Perceived stress and work engagement has frequently been mentioned in management literature. To study levels of engagement, several variables like self-efficacy and perceived stress contribute to the total level of engagement. Organizations use bottom-up or top-down approaches to maintain engagement levels high. In their bottom-up approach, organizations instill skills like self-regulation, self-control, goal setting, feedback loops, and behavior modification for their employees. This study suggests that organizations can implement skills to keep high levels of engagement, namely; by perceiving negative stress correctly and minimizing its dangers, and by utilizing self-efficacy empowerment for its employees. Results of the empirical research show that stress levels and self-efficacy directly influence work engagement in organizations. Stress influences the relationship with work engagement directly and negatively, and while stress occurs outside human control, the perception of stress occurs within human control. Applying cognitive modification on the perception of stress can particularly help people to cope with stress. Different from unconscious engagement, it requires a cognitive will and an intentional decision from an employee to be engaged. Some employees believe that this decision exists within their power and some believe it is forced from the outside. However, overall, it can be controlled.Finally, within the framework of social cognitive theory, this study found that self-efficacy has a positive influence on work engagement. Self-efficacy is developed through different means, namely; enactive mastery, modeling, verbal persuasion (e.g. training), individual's perceptions of one’s physiological state. Those tools can be utilized to increase self-efficacy levels and accordingly to maintain high levels of role engagement.
Keywords: algılanan stres; İşle Bütünleşme; İşletme; öz-yetkinlik; perceived stress; Self-efficacy; social cognitive theory; sosyal bilişsel kuram Work engagement; Yönetim; Yönetim ve organizasyon