Türk Dili ve edebiyatı öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme öğretmen yeterliliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi Kastamonu ili örneği - Koçak, Nihat (My University, 2010)
Bu araştırma, Türk dili ve edebiyatı öğretmenlerinin bazı kişisel ve meslekî özellikleri ile yapılandırmacı öğrenme öğretmen yeterlikleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Yapılandırmacılık, öğrencinin merkezde olduğu ve eğitim-öğretim etkinliklerinin “öğrenme” eyleminin içeriğinde öğrenci sorumluluğunda gerçekleştiğini savunan bir eğitim yaklaşımıdır. Yapılandırmacılıkta öğretmen, öğrenen karşısında dersi aktaran değil, öğrenen yanında ona rehberlik eden konumdadır. Öğretmen yeterlikleri, bir öğretmenin sahip olması gereken kişisel özellikleri, öğretmenlik mesleğini icra ederken gerekli meslekî bilgi ve becerileri; özel alana ait bilgi, birikimler ve niteliklerini ifade eder. Türk dili ve edebiyatı öğretmeni, ortaöğretimde görev yapan, alan bilgisi gerektiren bir dal öğretmenliğidir. Türk dili ve edebiyatı öğretmeni, 2005’te uygulanmaya başlanan öğretim edebiyatı ile dil ve anlatım derslerine girer. Ortaöğretimin bütün sınıflarında derse girebilen Türk dili ve edebiyatı öğretmenin yeterliklerinin üst düzeyde olması gerekir. Yapılandırmacı eğitim yaklaşımında rehber rolünde olan Türk dili ve edebiyatı öğretmeni, eğitim-öğretim faaliyetleri ile öğrenenlerde orta düzeyde edebî kültür ve estetik zevk oluşturmayı hedefler. Türk dili ve edebiyatı öğretmeni, öğrenende pratik düzeyde okuma-yazma, okuduğunu anlama ve yorumlama, kendini yazılı ve sözlü ifade edebilme; Türkçe dil sevgisi kazanma ve dili doğru, güzel kullanma gibi beceriler kazandırmayı amaçlar. Türk dili ve edebiyatı öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşım öğretmen yeterliklerini ölçmek için “Yapılandırmacı Öğrenme ile İlgili Öğretmen Yeterlikleri Ölçeği” kullanılmıştır. Betimleyici bir yöntemle yapılan bu çalışmada örneklem olarak Kastamonu ili seçilmiştir. Analizler sonucunda anlamlı bir fark bulunmamıştır. yapılandırmacılık, öğretmen yeterlikleri, Türk dili ve edebiyatı öğretmenleri

The aim of study is to search whether there is a meaningful difference between teachers of Turkish language and literature in the point of personal and professional features Constructivism is an educational approach which accept student as center and student responsibility in educational activity. According to constructivist approach, teacher is not a lecturer but a guide for learner. Sufficiency of teacher define required personal features of a teacher, required professional knowledge and capability of a teacher during teaching; knowledge, experiences and qualities of special area. The teacher of Turkish language and literature is a teacher who needed special area knowledge in the high school. The teacher of Turkish language and literature enters the lessons of Turkish literature and language-lecture with program started in 2005. The teacher of Turkish language and literature, enters lessons of all classes in the high school, should have sufficiency at high level. In the constructivist approach, The teacher of Turkish language and literature, as a guide, aims to construct estatic pleasure and mid-level literary culture for learner with educational activities. The teacher of Turkish language and literature aims to teach reading-writing at practice level, understanding and interpreting, expressing oneself verbally and in writing ,impose love of Turkish Language, using the language good and right. To measure the constructivist approach sufficiency of Turkish language and literature teachers, ‘the scale of teacher sufficiency related to Constructivist approach’ was used. For this exemplified work, the city of Kastamonu was chosen. After the analysis, a remarkable result was not found. Key words: constructivism, sufficiency of teacher, teachers of Turkish language and literature.
Keywords: Öğrenim ve Öğretim; Yapılandırmacı Öğrenme; Yeterlilik