Goodwill impairment : quality and consequences with the evidence from Borsa Istanbul - Akbaba, Caner (My University, 2007)
Şerefiye, yalnızca bir işletmenin başka bir işletme tarafından iktisap edilmesi sonucunda ortaya çıkar ve değeri kesinlikle “işletmenin sürekliliği” ilkesine tabidir, bu nedenle işletmeden ayrı olarak değerlendirilmemelidir. Firma değerini arttırmak için stratejik olarak büyük bir öneme sahip olan büyük para transferleri ile yapılan işletme birleşmelerinin sonucunda ortaya çıkan şerefiyenin raporlanması finansal tablo hazırlayıcıları için büyük ölçüde zorlayıcı bir niteliğe sahiptir; bu nedenle, şerefiyenin yapısı, muhasebesi ve değer düşüklüğü açısından önemi akademisyenler, standart belirleyiciler, vergi otoriteleri tarafından uzun yıllardır tartışılmaktadır.“TFRS 3 İşletme Birleşmeleri” standardının yayınlanması ve “TMS 36 Varlıklarda Değer Düşüklüğü” standardının revize edilmesi ile birlikte şerefiye, dönemsel olarak amortismana tabi olmak yerine en az yılda bir kez değer düşüklüğü testine tabi tutulmaya başlanmıştır. Şerefiyeyi TMS 36 kapsamında değer düşüklüğü için test ederken şirketler TMS 36 134. paragrafın ilgili hükümlerini finansal tablolarında dipnot olarak açıklamak zorundadır. TFRS’deki şerefiye değer düşüklüğü testi oldukça karmaşık, zahmetli ve maliyetlidir; bu nedenle, şirket yönetimleri genellikle şerefiye değer düşüklüğü testinin doğru bir şekilde uygulanmasında ve ilgili zorunlu açıklama kalemlerinin açıklanmasında isteksiz olabilmektedir. Bu bağlamda, araştırmamızın temelini üç soru ile şekillendirmekteyiz: (1) şirketler, TFRS 3 paragraf 67 ve TMS 36 paragraf 134’teki açıklama gerekliliklerine ne ölçüde uymaktadır? (2) zaman içinde uyum derecesinde herhangi bir ilerleme olmuş mudur? ve (3) hangi firma faktörleri zorunlu açıklama gereksinimlerine uyum seviyesini (açıklama kalitesi) etkilemektedir?Şerefiye değer düşüklüğü testinin açıklama kalitesini ölçmek için TFRS 3 paragraf 67 ve TMS 36 paragraf 134’te listelenen açıklama gereksinimlerini kullanarak bir açıklama endeksi oluşturduk. Açıklama kalitesini etkileyen faktörleri araştırmak için panel veri analizi yöntemini kullandık. En çok gözlem sayısını elde edebileceğimiz dengeli bir panel veri seti elde edebilmek için araştırma dönemimizi 2014-2018 dönemi boyunca 5 yıl ile sınırlandırdık. Sonuç olarak, veri setimizi finansal olmayan 50 Türk firması ile yani 250 gözlem sayısına ulaşarak oluşturduk.Analizler sonucunda, (1) TFRS 3 paragraf 67 ve TMS 36 paragraf 134’teki açıklama gereksinimlerine uyum düzeyinin ortalama olarak %49,71 olduğu, (2) açıklama gereksinimlerine uyum düzeyinin araştırma süresi boyunca iyileşmediği, (3) firma büyüklüğü, kaldıraç oranı, 4 büyük denetim firması tarafından denetlenme, şerefiyenin toplam varlıklar içindeki yoğunluğu, firma yaşı, özkaynak veya borçlanma senetleri ihracı ve ortaklık yapısının bu uyum düzeyini önemli ölçüde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.

Goodwill comes out only when the entity is acquired by another entity, and the value of goodwill is strictly subject to the “going concern” principle hence it should not be considered separately from the entity. Reporting goodwill arising from business combinations with large money transfers which are strategically important to increase the firm value and is substantially challenging for financial statement preparers; therefore, its importance in terms of the nature, accounting and impairment have been discussed for many years by academicians, standard setters, tax authorities. After the issuance of “IFRS 3 Business Combinations” and revising the “IAS 36 Impairment of Assets” goodwill is tested periodically for impairment at least annually instead of subject to periodic amortization. While testing goodwill for impairment under IAS 36, companies should disclose the related requirements of IAS 36, paragraph 134 in notes to its financial statements. Goodwill impairment test in IFRS is complicated, laborious, and costly; therefore, management of companies are usually reluctant to apply goodwill impairment test properly as well as disclose the related mandatory disclosure items. In this regard, we shape the basis of the current research by asking three questions: (1) to which extent have companies complied with the disclosure requirements in IFRS 3 paragraph 67 and IAS 36 paragraph 134? (2) is there any improvement over time? and, (3) which firm factors affect the compliance level (disclosure quality)?To measure disclosure quality of goodwill impairment test we establish a disclosure index by using items required to disclose the information listed in IFRS 3 paragraph 67 and IAS 36 paragraph 134. To investigate the factors which have affected the disclosure quality, we employ panel data analysis. To provide a balanced panel data set where we can obtain the maximum number of observations, we have limited our research period to 5 years throughout the 2014-2018 period. As a result, we compose our data set with 50 non-financial Turkish companies and reach to 250 observations. Our findings show that (1) level of compliance with disclosure requirements in IFRS 3 paragraph 67 and IAS 36 paragraph 134 is 49.71% on average, (2) level of compliance with disclosure requirements has not improved over the research period (3) firm size, leverage, being audited by big-4, goodwill intensity, firm age, issuance of equity or debt securities and ownership structure are significantly effective on that level of compliance.
Keywords: Business; İşletme; Menkul Değerler Borsası; Stock Exchanges; Şerefiye Değer DüşüklüğüUygunlukTFRS 3TMS 36 Goodwill ImpairmentComplianceIFRS 3IAS 36; Turkey; Türkiye