1950 Sonrası Türk heykel sanatının gelişimi - Yılmaz, Pınar (My University, 2013)
Osmanlı Devleti 19. Yüzyılın ikinci yarısında Batılaşma alanında birçok girişimde bulunmuştur. Plastik sanatlar adına yapılan girişimler arasında en önemlisi, özellikle de heykel sanatının konumu ve gelişimi adına da Sanayi-i Nefise Mektebi Alisi’nin kuruluşu olmuştur. Bu adım Cumhuriyet’in ilan edilmesi ile gerçekleşen bir dizi reformla birlikte tam anlamıyla yön bulmuş, yurt dışından davet edilen eğitmenler, eğitim bursları ile değişmek isteyen genç kuşak desteklenmiştir. Cumhuriyet’in ilk yıllarında heykel sanatı ideolojinin temsili olurken ilerleyen yıllarda yerel yönetim, özel sektör, heykel sempozyumları ve benzeri girişimlerle, sanatçılar kendi atölyelerinde ürettikleri yapıtlarını kamusal alanda sergileme fırsatı bulmuşlardır. Gerçekleşen bu etkinlikler hiç kuşkusuz Türk heykel sanatının toplumdaki yeri, gelişim- değişimi alanında ve en önemlisi heykel ve toplumun aynı paydada buluşmasını sağlamıştır.

Otoman Empire took steps in the direction of westernization in the second half of 19th century. The most important attempt, amongst the ones, made in the name of Plastic Arts, was establishing of “Sanayi-I Nefise Mektebi Alisi”, specialized mainly in art of sculpture. This step found its right path with a number of reforms, realized after proclamation of the republic, and supported by instructors invited from abroad and young generation, who wished to be exchanged with education scholarships. While art of sculpture was representing ideologies in the first year of the republic, the artists had the opportunity to display the art works, made in their own workshops, in public areas through organizations of private sector and local administrations. Off course, all these activities enabled the sculpture art and society to meet on a common ground in regard to the place of Turkish Sculpture Art and its development.
Keywords: Heykel; Heykel Sanatı; Heykel Sanatı_Tarih; Plastik Sanatlar; Sanat; Sanat --Sanayi-i Nefise Mektebi; Türkiye