The self and the other in Ibn Arabi and Rumi - (:unkn) unknown (My University, 2009)
Bu makale vahdet-i vücûd anlayışı çerçevesinde insan benliğinin Tanrı ve diğer insanlarla olan ilişkisini ele alır. Benlik kavramının ne olduğu pek çok disiplin tarafından tartışılmış ve benliğimizin diğeri ile olan ilişkisi hala tam olarak ortaya konulamamıştır. Ben ve öteki arasındaki ilişki nasıl olmalıdır, aramızdaki sınır nerede başlar nerede biter? Değişik ilimler ve felsefeler bu konuda farklı, pek çok zamanda tutarsız cevaplar vermiştir. Tasavvuf bir sistem olarak bu soruya cevap verecek güce sahiptir. Özellikle İbn Arabi ve Mevlana bu konuda birbirini tamamlayan ilginç görüşlere sahiptirler. Makalemiz bu iki büyük sufinin benlik konusundaki görüşlerini ortaya koymaya çalışmakta, bu konuda batıda yapılan çalışmaları da değerlendirmeye özen göstermektedir. Bu konuda en güvenilir kaynak olarak ta A. Avni Konuk beyin mesnevi şerhi öne çıkarılmıştır, zira Konuk bu eserinde İbn Arabi ile Mevlana'yı mezcetmiş, birinin fikrini diğeri ile açıklamıştır.

This article will discuss human self and its relationship with the self of God as well as with other human selves. This relationship has been studied by many disciplines and there is no definite theory as to the nature of this relationship. What are the borders between my self and other? How should be the relationship with different selves? Sufism has great potential to give answers to such an experiential problem. Among Sufis Ibn Arabi and Rumi have ideas which complete each other. Avni Konuk who interprets Rumi's Mathnawi through the eyes of Ibn Arabi is the connection point between these two great Sufis.
İbn Arabî ve Mevlana'da ben ve öteki
Keywords: Din Bilimi