Psikocoğrafya ve mekânın gizli izdüşümleri - Göller, Ceren (My University, 2025)
Bu çalışma, psikocoğrafya kavramının sanatsal bir pratiğe dönüşümünü inceleyen bir araştırma ve kişisel keşif sürecinin ürünüdür. Sitüasyonist Enternasyonal’in kent ve gündelik yaşam üzerine geliştirdiği eleştirel perspektifler, bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Sitüasyonist Enternasyonal psikocoğrafyayı, bireylerin mekânla kurduğu duygusal ve psikolojik ilişkiyi anlamaya yönelik bir pratik olarak benimsemiş ve bunu kapitalizmin yarattığı tüketim kültürü ile gündelik yaşam pratiklerine karşı bir direniş aracına dönüştürmüştür. Bu bağlamda, bireylerin gündelik yaşam deneyimlerini dönüştürmek amacıyla çeşitli yöntemler geliştirilmiştir. Örneğin, dérive (sürüklenme) yöntemi, oyunbaz bir yaklaşımla kent mekânlarının alışılmış kullanımını sorgulayarak bireylerin mekânı yeniden keşfetmesini ve özgürleşmesini hedefler. Bunun yanı sıra, détournement (saptırma) tekniği, kapitalist kültürün imgelerini ve sembollerini orijinal bağlamlarından uzaklaştırarak, onları eleştirel ve yaratıcı bir şekilde yeniden yorumlamayı amaçlar. Üniter şehircilik anlayışı ise, farklı sanat disiplinleri ile tekniklerin bir araya gelerek uyumlu ve bütünleşik bir çevre oluşturmasını temel alır. Bu çalışma, psikocoğrafyanın kent mekânlarının bilinmeyen yönlerini keşfetme ve gündelik yaşamı sanatsal bir pratiğe dönüştürme süreçlerini araştırmaktadır. Bu konuda örnek gösterilen sanatçılar ve eserler, psikocoğrafyanın Sitüasyonist Enternasyonal sonrasında da popülerliğini koruduğunu ve sanat pratiği olarak yaygın bir şekilde kullanıldığını ortaya koymaktadır.

This thesis is a product of research and personal exploration examining the transformation of the concept of psychogeography into an artistic practice. The critical perspectives developed by the Situationist International on urban life and everyday existence form the foundation of this study. The Situationist International adopted psychogeography as a practice aimed at understanding the emotional and psychological relationships individuals have with space and transformed it into a means of resistance against the consumer culture produced by capitalism and everyday life practices. In this context, various methods have been developed to transform individuals' everyday life experiences. For example, the dérive (drift) method aims to enable individuals to rediscover space and achieve liberation by questioning the conventional use of urban spaces with a playful approach. Additionally, the détournement (detournement) technique seeks to creatively reinterpret the images and symbols of capitalist culture by distancing them from their original contexts in a critical manner. The concept of unitary urbanism is based on the idea of creating a harmonious and integrated environment through the combination of different artistic disciplines and techniques. This study explores the processes through which psychogeography uncovers the unknown aspects of urban spaces and transforms everyday life into an artistic practice. The artists and works cited in this context demonstrate that psychogeography has maintained its popularity and has been widely used as an artistic practice even after the Situationist International.
Psychogeography and the hidden projections of space
Keywords: Art painting; Capitalism; City; Dérive; Détournement; Everyday Life; Gündelik Yaşam; Kapitalizm; Kent; Oyun Psychogeography; Play; Psikocoğrafya; Resim sanatı; Situationist International; Sitüasyonist Enternasyonal