Küreselleşme sürecinde yapısal uyum politikalarının Türk Tarım Sektörü üzerine etkileri - Horasan, Sümeyra (My University, 2010)
Toplum yaşamının devamını sağlamada gerekli besin maddelerinin üretiminde temel yapı taşı olan tarım sektörü, bu özelliğinden ötürü her dönemin en stratejik ve vazgeçilmez konuları arasında yer almıştır. Bu sektörü diğer sektörlerden ayıran belli başlı bazı özelikleri mevcuttur. Bu özelliklerinden dolayı tarımsal hâsıla dönemler itibarıyla belirsizlik göstermekte, bu durum sektörün çeşitli politikalar ile korunmasına yol açmaktadır. II. Dünya Savaşına kadar tüm dünya ekonomisinde uygulanan korumacı politikalar, özellikle gelişmiş ülke ekonomilerini olumsuz yönde etkilemiş, bunun üzerine dünya ekonomisine yön vermek amacıyla Dünya Ticaret Örgütü, IMF ve Dünya Bankası kurulmuştur. Bu kuruluşların uyguladıkları politikalar ile tarım sektöründe özellikle 1980 sonrasında büyük değişim yaşanmıştır. DTÖ Tarım Anlaşması ile tarım sektörü serbest piyasa ekonomisi egemenliğine girmiş, IMF ve Dünya Bankası’nın uyguladığı yapısal uyum politikaları ile de bu sektörde yaşanan yapısal değişim hız kazanmıştır. Yapısal uyum politikaları eşliğinde devletin ekonomiden elini çekmesi ve piyasaların özel sektör tarafından yönlendirilmesi Türkiye’de de 1980’li yıllarda olmuştur. 24 Ocak 1980 kararları sonrasında, uygulanan yapısal uyum programları ile tarım sektöründe köklü değişikliklere gidilmiştir. Bu yılın ardından IMF ve Dünya Bankası ile yapılan anlaşmalarda tarım sektörüne yönelik taahhütlerde bulunulmuştur. Yapısal uyum politikaları sonucunda, tarıma verilen kredilerin faiz oranları artırılarak piyasa faiz oranlarına yaklaştırılmıştır. Tarımsal girdi sübvansiyonu düşürülmüş, verilen desteklerin kapsamı daraltılarak doğrudan gelir desteğine geçilmiş, tarımsal KİT’ler özelleştirilerek, devletin tarım sektörü üzerindeki etkinliğini azaltılmıştır. Tarım, Tarım Politikaları, Dünya Ticaret Örgütü, Dünya Bankası, IMF, Yapısal Uyum Politikaları, Dünya Ticaret Örgütü Tarım Anlaşması

Agriculture, the keystone for production of food substance required for the continuance of social life, has been one of the most strategic and essential topics of all times. It has definite features distinguishing it from the other sectors. Due to these features agricultural output varies from period to period and this situation requires the sector to be protected with different policies. The protective policies which had been applied to world economy until the World War II influenced adversely the economies of developed countries especially and hereupon the World Trade Organization, International Monetary Fund and World Bank were founded to steer the world economy. Agriculture sector had a significant change thanks to the policies applied by these organizations particularly after 1980. Free market economy took up the reins of agriculture sector with the WTO’s Agriculture Agreement, the structural change in this sector picked up speed with the structural adjustment policies of the IMF and World Bank. In 1980s with the structural adjustment policies the government stopped controlling economy and the markets began to be led by private sector in Turkey as well. Agriculture sector has experienced fundamental changes with the structural adjustment policies following the 24th January 1980 Decisions. After that year the agreements signed with the IMF and World Bank include commitments on agriculture sector. In consequence of the structural adjustment policies the interest rates of agricultural loans are increased and they approach to the market rate of interest. The agricultural input subsidies are decreased, direct income support is adopted by restricting the scope of supports and the efficiency of the state upon agriculture is reduced with the privatization of the Agricultural State Economic Enterprises. Key Words: Agriculture, Agriculture Policies, World Trade Organization, World Bank, Structural Adjustment Policies, World Trade Organization’s Agriculture Agreement
Keywords: Ekonomi_Tarım; Küreselleşme; Tarım_Türkiye