Cerrahi girişim uygulanacak hastaların durumluk kaygı düzeyleri ve etkileyen etmenler - Kesgin, Meltem Tokdemir (My University, 2019)
Giriş:Ameliyathane bekleme alanlarında hastaların yaşadıkları kaygının belirlenmesi, sebeplerinin incelenmesi hastaların ihtiyaç duyduğu desteği sağlamaya yardımcı olacaktır. Amaç:Bu çalışma bir hastanede ameliyat olacak hastaların ameliyathane bekleme alanlarında yaşadıkları durumluk kaygı düzeylerinin ve yaşanan kaygıyı etkileyen etmenlerin araştırılması amacıyla planlandı Gereç Yöntem:Araştırma yarı deneysel nitelikte olup, yarısı deney grubu (30) ve diğer yarısı kontrol grubu (30) olmak üzere toplam 60 gönüllü hasta üzerinde uygulanmıştır. Veriler, her ikisi de araştırmacı tarafından geliştirilen 11 soruluk Tanıtıcı Bilgi Formu ve 13 maddelik Ameliyathane bekleme alanı düşünce formu ayrıca Öner ve Le Compte’in güvenilirlik çalışmasını yaptığı durumluk-süreklilik kaygı ölçeğinin 20 maddelik durumluk kısmı ile (STAI-TX1) ile toplandı. Araştırmanın ilk aşamasında tüm hastalar Tanıtıcı Bilgi Formu ve STAI-TX1 Formlarındaki soruları cevapladılar. Bunun ardından yalnızca deney grubu hastalarına araştırmacı tarafından hazırlanan sunum ile ameliyathaneyi tanıtıcı eğitim verildi. İkinci aşamada, ilk görüşmeden bir gün sonra ameliyathane bekleme alanında deney ve kontrol grubu hastalarına STAI-TX1 formu ikinci kez uygulandı. Ameliyattan bir gün sonra tüm hastalar üçüncü kez STAI-TX1 formunu doldururken ayrıca “Ameliyathane bekleme alanı düşünce formu” da uygulandı. Gruplararası karşılaştırmalarda Bağımsız Örneklem T testi ve Mann Whitney U testleri kullanılırken, grup içi karşılaştırmalarda Friedman testi kullanıldı. Sonuçlar % 95 güven aralığında, anlamlılık p< 0,05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular:Hastaların önemli bir kısmının (%51,6) yapılacak olan cerrahi girişimle ilgili kaygı yaşadıkları, %45’inin planlanan ameliyat hakkında yeterince bilgi almadıkları görüldü. Bilgi alanların ise sadece %39,9’unun hemşireler tarafından bilgilendirildiklerini belirttiler. Ameliyat hakkında yeterince bilgi alanların %60,6’sının ameliyata ilişkin kaygı yaşamadıkları, bilgi almayanların % 66,6’sının ameliyata ilişkin kaygı duyduğu saptandı. Deney grubunun %66,6’sının bekleme alanında daha az bekletildiklerini düşünmeleri şeklindeki sonuç, eğitimin etkinliği yönünde değerlendirildi. Sonuç:Sonuç olarak deney ve kontrol grupları arasında bekleme alanındaki durumluk kaygı düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmamasına rağmen deney grubunun zaman içinde durumluk kaygı düzeylerinin azaldığı tespit edildi.

Entry:Determining the anxiety of the patients in the waiting room waiting areas which are the last step of this anxious process and examining the causes will help to provide the support that patients need. Purpose:This study was planned to investigate the state anxiety levels and the factors that affect the anxiety experienced in the waiting rooms of the patients who will be operated in a hospital. Material Method:The study was semi-experimental and was applied on a total of 60 volunteer patients, half of which were in the experimental group (30) and the other half in the control group (30). The data gathered with “Introductory Information Form” containing 11 questions and “Operating Room Waiting Area Thought Form” containing 13 items that both developed by the researcher and Öner and Le Compte's reliability study was carried out with the 20 item part of the State Trait Anxiety Inventory (STAI-TX1). In the first step of the study, all patients answered questions in the Introductory Information Form and STAI-TX1 Forms. After that, only the experimental group patients were given operating room introductory training with the presentation prepared by the researcher. In the second stage, a day after the first interview, STAI-TX1 form was applied to the experimental and control group patients in the operating room waiting area. Postoperative first day, all patients completed the STAI-TX1 form for the third time and the “ Operating Room Waiting Area Thought Form” was also applied. SPSS 23 was used for all analyses. Independent sample T test and Mann Whitney U tests were used for intergroup comparisons, while Friedman test was used for intra-group comparisons. The results were evaluated at 95% confidence interval and p <0.05 at significance level. Results:A significant proportion (51.6%) of the patients experienced anxiety related to the surgical procedure and 45% did not get enough information about the planned operation. It is also interesting to note that only 39.9% of the patients which are think informed enough reported that they were informed by the nurses. It was determined that 60.6% of the patients who had enough information about the operation did not have any anxiety about the operation and 66.6% of those who did not receive information had concerns about the operation. An outcome that 66.67% of the experimental group thought that they were kept less preoperatively in the operating room assessed for effectiveness of education. Conclusion:As a result, although there was no significant difference between the experimental and control groups regarding state anxiety levels in the waiting area, the state anxiety levels of the experimental group decreased over time.
Keywords: Ameliyathane Bekleme Alanı; Anxiety; Cerrahi Girişim; Kaygı; Operating Room Waiting Area; Perioperatif Kaygı; Perioperative anxiety; Preoperatif Eğitim; Preoperative information; Surgical İntervention