Parikalsitolün periton diyalizi uygulanan üremik ratlarda aort kalsifikasyonu ve sol ventrikül fibrozisi üzerine etkileri - Kubilay, Nejla Zeynep (My University, 2013)
brek yetmezliği, parikalsitol, vasküler kalsifikasyon, perivasküler fibrozis, periton diyalizi GİRİŞ: Kronik böbrek yetmezliği (KBY) seyrinde görülen en sık ölüm sebebi özellikle vasküler kalsifikasyon ve kardiyak fibrozis ile karakterize kardiyovasküler hastalıktır (KVH). Vitamin D reseptör aktivatörlerinin (VDRa) KVH üstünde olumlu etkileri olduğu gösterilse de bu konudaki literatür çelişkililiğini korumaktadır. Biz de bu deneysel çalışmada periton diyalizinin KBY’de gelişen vasküler kalsifikasyon ve miyokardiyal fibrozise ek katkısının varlığı, parikasitolün bu fibrozis üzerine etkileri ve bunu hangi medyatörler aracı ile yaptığını araştırmayı amaçladık. GEREÇ ve YÖNTEM: 30 adet Wistar male sıçan 4 ayrı gruba randomize edildi. Grup N: Sham operasyonlu, Grup U: 5/ 6 Nefrektomi, Grup PD: 5/ 6 nefrektomi + PD tedavisi, Grup PD-P: 5/ 6 nefrektomi+PD+parikalsitol (0.24 μg/ kg/ gün İP) 6. haftanın sonunda grupların kan Cr, Ca, P, PTH seviyeleri, kan basıncı, ultrafiltrasyon, residüel idrar, aortik kalsifikasyon, kardiyak fibrozis intrakardiyak damarların medya/ lümen oranları, perivasküler fibrosis ve aort ve kalpte TGF-β, Kollajen III ve VEGF ekspresyonu değerlendirildi. SONUÇLAR: 6 haftanın sonunda PD yapılan grupta yükselen kan basıncı değerlerinin parikalsitol etkisi ile düştüğü (163±1.3 vs. 153±1.7 p=0,005) yine ultrafiltrasyonunda istatiksel olarak anlamlı şekilde düzeldiği gözlendi (-7.1±1.1 vs. - 2.3±1.2 p=0.014). Parikalsitol grubunda P ve PTH değerleri anlamlı olarak yüksek saptanırken, parikalsitolün üremik gruplara göre kardiyak fibrozisi, kalpte TGF–β ekspresyonunu ve aortik kalsifikasyonu azalttığı ancak perivasküler fibrozisi anlamlı olarak arttırdığı bulundu. TARTIŞMA: Parikalstiol tedavisi ile azalan kardiyak fibrozise periton diyalizinin özellikle volüm ve solüt yükünü uzaklaştırarak kalbin ön yükünü azaltmasıyla ve hem parikalsitol hem PD etkisiyle kan basıncı düşüşüyle ard yükün azalmasının ek katkısı olduğunu düşünmekteyiz. Bu etkinin yanısıra parikalsitolün anlamlı olarak perivasküler fibrozisi arttırması daha önceki çalışmalarda da belirtildiği üzere VDRaların Ca, P, PTH seviyelerinden öte dokuya özgü mekanizmalarla farklı etkiler gösterdiğini düşündürmektedir. Ancak, bu mekanizmalar da henüz tam açıklanamamıştır. ABSRACTS Renal failure, paricalcitol, vascular calcification, perivascular fibrosis, peritoneal dialysis INTRODUCTION: Cardiovascular disease, characterized by vascular calcification and cardiac fibrosis, is the most common cause of death in chronic renal failure. Vitamin D receptor activators are promising agents with, their reductive effects on these manifestations, but the literature remains unclear. In this study, we aimed to investigate paricalcitol’s differential effects on vascular calcification and cardiac fibrosis in a peritoneally dialysed rat model. MATERIALS and METHODS: 30 Wistar male rats were randomized to 4 groups. Group N: Sham operation, Group U: 5/ 6 Nephrectomized, Group PD: 5/ 6 Nephrectomized + PD, Group PD-P: 5/ 6 nephrectomized + PD + paricalcitol (0.24 μg/ kg/ gün İP). After 6 weeks, blood Cr, Ca, PTH levels, blood pressure, ultrafiltration, aortic calcification, perivascular fibrosis, cardiac fibrosis and media / lumen ratio of the intracardiac arteries and TGF-β, Collagen III ve VEGF expression on aorta and heart were evaluated. RESULTS: After 6 weeks, blood pressure and ultrafiltration capacity were significantly better in the paricalcitol treated group (163 ± 1.3 versus 153 ± 1.7 p = 0,005, -7.1 ± 1.1 versus -2.3 ± 1.2 p = 0,014, respectively). Interestigly, P and PTH levels were also found to be significantly higher in paricalcitol group. When compared to uremic groups, paricalcitol decreased cardiac fibrosis, and cardiac TGF–β expression, while significantly increased perivascular fibrosis was also noted. DISCUSSION: Paricalcitol found to decrease cardiac fibrosis, but aggravate perivascular fibrosis. Cardiac fibrosis is most probably reduced by additive effect of peritoneal dialysis which eliminates volume and solute overload and in turn decreases the preload of the heart. On the other hand, paricalcitol found to aggravate perivascular fibrosis regardless of the Ca, P and PTH levels. Thus, its effect on fibrosis is most probably a result of its differential effects on VDRs in different tissues and are beyond its effects on mineral metabolism
Keywords: Dahiliye; İç Hastalıklar