Maligniteli hastaların febril nötropeni ataklarında sorumlu etkenin araştırılması ve tedavide kullanılan antibiyotiklerin incelenmesi - Akbarzade, Azad (My University, 2014)
Giriş: Febril nötropeni kanser hastalarında en önemli mortalite ve morbidite nedenidir. Bu nedenle, bu hastalarda mortalite ve morbiditeyi azaltmak için erken tanı ile hızlı, etkili ve uygun ampirik antimikrobiyal tedavi çok önemlidir. Amaç: Bu çalışmanın amacı kanserli çocuklarda febril nötropenide klinik özellikler, mikrobiyolojik patern ve antimiktrobiyal duyarlılığı saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Ağustos 2011-Ekim 2013 tarihleri arasında Pediatrik Hematoloji ve Onkoloji Kliniğinde takip edilen hastaların tüm febril nötropenik ataklarından izole edilen mikroorganizmalar ve duyarlılıkları retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: 69 hastada toplam 232 atak bildirildi. Altta yatan primer hastalık 99’unda (%42.7) lösemi, 133’ünde (%57.3) ise solid tümör idi. Hastaların ortalama mutlak nötrofil sayıları 150.86 ± 156.81/ mm3, ortalama hastanede kalış süresi 8,42 ± 6,10 gün ve ortalama ateş süresi 2,79±3,29 gün olarak bulundu. 232 atağın 50’sinde (%21.6) mikrobiyolojik olarak kanıtlanmış enfeksiyon saptandı. Klinik olarak en sık deri-mukoz kaynaklı muayene bulgusu saptandı. İzole edilen suşların %64,3’i gram negatif basiller, %33.3’u gram pozitif koklar ve %4.7’si de Candida idi. Gram negatif izolatlar arasında E.coli (15/ 27; %55.5) ve gram pozitif izolatlar arasında stafilokoklar (13/ 14; %92.8) en sık izole edilen bakterilerdi. Üremelerde bakılan antibiyogramlarda empirik tedavide en sık kullanılan antimikrobiyal ajanlar olan piperasilin-tazobaktama %18.7 (3/ 16) ve sefepime %21.4 (3/ 14) direnç geliştiği görüldü. Sefoperazona direnç görülmedi. 232 febril nötropenik atağın 136’sı (%58.6) ilk seçenek antimikrobiyal tedavi ile düzelirken modifikasyon 96 atakta (%41.4) gerekli oldu. Lösemide solid tümörlere göre ateş ve hastaneden çıkış süresi daha uzun ve CRP daha yüksekti. Üç hastada (%1.3) ölüm gerçekleşti. Sonuç: Febril nötropenik hastaların ampirik tedavisinin lokal epidemiyolojik verilerde izole edilen mikroorganizmaların sıklığı ve duyarlılık profil sonuçlarına göre hızlı şekilde düzenlenmesi ve klinik gidiş ile mikrobiyolojik verilere göre gerekirse modifiye edilmesi morbidite ve mortaliteyi azaltmada en doğru ve akılcı yaklaşımdır. Febril nötropeni, kanser, çocuk, mikroorganizma, antimikrobiyal duyarlılık.

Introduction: Febrile neutropenia is the most important cause of mortality and morbidity in cancer patients. Therefore, early diagnosis and rapid, effective and appropriate empirical antimicrobial therapy are very important to decrease the mortality and morbidity in these patients. Objective: The aim of this study was to determine the clinical features, microbiological pattern and antimicrobial suspectibility in febril neutropenia in children with cancer. Materials and Methods: I olated microorganisms and antimicrobial susceptibilities of all febrile neutropenic episodes in patients hospitalized at Department of Pediatric Hematology and Oncology between August 2011 –October 2013 were evaluated retrospectively in this study. Results: In 69 patients, 232 episodes of FN were reported. Primary malignancies were leucemia in 99 episodes (42.7%) and solid tumors in 133 episodes (57.3%). Mean absolute neutrophil count was 150.86 ± 156.81/ mm3, mean duration of hospitalization was 8,42 ± 6,10 days and mean fever time was 2,79±3,29 days. Of the 232 episodes, 50 (21.6%) were microbiologically documented. The most common sites of clinical documentation were the mucosa and skin. Of isolated microorganisms, 64.3% were gram-negative bacilli, 33.3% gram-positive cocci and 4.7% Candida spp. E.coli (15/ 27; 55.5%) and Staphylococci (13/ 14; 92.8%) were the most common isolates among Gram-negative and Gram-positive bacteria, respectively. In antimicrobial susceptibility testing among isolated microorganisms, resistance was found 18.7% (3/ 16) for piperacillin-tazobactam and 21.4% (3/ 14) for cefepime that the most frequently used antimicrobial agents in empiric therapy. No cephoperazone resistance was identified. A total of 136/ 232 (58.6%) febrile neutropenic episodes improved with first-line antimicrobial therapy, while modification was required in 96 episodes (41.4%). In leucemia duration of fever and discharge from the hospital were longer and CRP was higher than in the solid tumors. There were a total of 3 deaths (1.3%). Conclusion: The most suitable and rationalist approach to decrease the mortality and morbidity is to start rapidly empiric therapy in febrile neutropenic patients according to results of frequencies and susceptibility patterns of isolated microorganisms in local epidemiologic data and if necessary to make modification in therapy according to culture results and clinical situation. Febrile neutropenia, cancer
Keywords: Hastalıklar_Çocuk hastalıkları; İlaç Tedavisi; Kanser; Malign; Tümörler