magnezyum - TUFAN ÇİNÇİN, ASLI (Türkiye Klinikleri Yayınevi, 2022)
Magnezyum, çoğunlukla intraselüler bulunan ve başta oksidatif fosforilasyon ve enerji üretimi olmak üzere birçok biyolojik süreçte direkt ya da düzenleyici görevleri bulunan bir mineraldir. Kimi hastalık durumlarında ve patolojik süreçlerde magnezyumun renal ya da gastrointestinal kaybı hipomagnezemiye yol açabilmektedir. Yaşlı bireyler, magnezyumun diyetle yetersiz alımı, yetersiz emilimi ve çeşitli komorbiditeler ile kullanılan ilaçların da etkisiyle artmış renal kaybı gibi birçok faktör nedeniyle kronik latent magnezyum eksikliği açısından yüksek risk altındadır. Yeterli magnezyum düzeyinin kan basıncı regülasyonu, metabolik süreçler ve glisemik kontrol, kas fonksiyonları ve kemik mineralizasyonu, sinirsel iletim, nöron membran stabilitesi ve nörotransmiter reseptörlerinin modülasyonu gibi birçok farklı sistem ve biyolojik yolağın sorunsuz işlemesi için kritik öneme sahip olduğu ve magnezyum eksikliğinin bu sistemlere ilişkin hastalıkların patolojisinde rol aldığı bilinmektedir. Bu nedenle, yaşlı bireylerde yeterli magnezyum alımı diyetle ve gerekmesi durumda takviye olarak sağlanmalıdır. Magnezyum takviyesinin, düşük magnezyum düzeyi ya da yetersiz magnezyum alımının ilişkili olduğu klinik durumlarda olası terapötik etkisi önemli araştırma alanlarında biridir ve gelecekte yapılacak çalışmalar bu konuda daha net kanıtlara ulaşılmasını sağlayacaktır.

Magnesium is a mineral with mainly intracellular distribution. It has regulatory functions in many biological processes including oxidative phosphorylation and energy production. Renal or gastrointestinal disorders may lead to loss of magnesium and subsequent hypomagnesemia. Moreover, older individuals have a higher risk for chronic latent magnesium deficiency due to multiple factors such as inadequate dietary intake, reduced absorption, and increased renal loss due to various comorbidities and medications. Adequate magnesium level is critical for the functioning of various organ systems and biological pathways including blood pressure regulation, glycemic control, muscle function, bone mineralization, neural transmission, neuron membrane stability and modulation of neurotransmitter receptors. Therefore, magnesium deficiency is known to contribute to the pathogenesis of disorders related to these systems. Adequate dietary magnesium intake should be provided for all older adults and supplemented as necessary. The possible therapeutic use of magnesium supplementation in clinical situations associated with low magnesium levels or insufficient magnesium intake is an important subject for future research.
Magnesium
Keywords: Tıp; Sağlık Bilimleri; Medicine; Health Sciences; Klinik Tıp (MED); Klinik Tıp; Clinical Medicine (MED); CLINICAL MEDICINE; Magnesium supplementation; magnesium deficiency; hypomagnesemia; Magnezyum takviyesi; magnezyum eksikliği; hipomagnezemi