Yetişkinlerde bağlanma stilleri ve dini başa çıkma ilişkisi - Özkan, Bahar (My University, 2019)
Bu araştırmada, yetişkin bağlanma stilleri ile dini başa çıkma arasındaki ilişki Türk örnekleminde incelenmiştir. Çalışmaya İstanbul’da yaşayan ve 18-72 yaş aralığında bulunan 453 kişi katılmıştır. Katılımcıların yetişkin bağlanma tarzları, İlişki Ölçekleri Anketi ile, dini başa çıkma stilleri Dini Başa Çıkma Ölçeği ile, dindarlık düzeyleri ise Dindarlık Ölçeği ile ölçülmüştür. Dini başa çıkma etkinliklerinin alt boyutları ile bağlanma stilleri arasındaki korelasyon ilişkileri incelenmiş, bazı değişkenlerin birbiri ile anlamlı şekilde pozitif veya negatif ilişki içinde olduğu görülmekle birlikte bu ilişkilerinin tamamının çok zayıf olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, demografik değişkenlerle bağlanma stilleri, dini başa çıkma tarzları ve dindarlık arasındaki olası ilişkiler tartışılmıştır. Yetişkin bağlanma stilleri ile dini başa çıkma tarzları arasındaki ilişkiyi analiz etmek için gerçekleştirilen Alternatif Spearman Testi ve Likelihood Ratio Test sonuçlarına göre, kişilerde “güvenli bağlanma” eğilimi arttıkça, “dini yalvarma, dini yakınlaşma, dini istikamet arayışı” etkinliklerine yönelme sıklığında artış görülmüştür. Buna karşın “korkulu bağlanma” eğilimi arttıkça “dini hoşnutsuzluk, manevi hoşnutsuzluk ve şerre yorma” sıklığında artış görülürken; “dini yakınlaşma” boyutunda ise düşüş tespit edilmiştir.

In this study, the relationship between adult attachment styles and religious coping was examined on Turkish sample. The study included 453 participants aged 18-72 who live in Istanbul. The adult attachment styles of the participants were measured by Relationship Scales Questionnaire (RSQ), religious coping styles were measured by the Religious Coping Scale, and religiousness levels were measured by the Religiosity Scale. Correlation between the sub-dimensions of religious coping activities and attachment styles were examined and while some of the variables were found to be positively or negatively related to one another but all of these relationships were found to be very weak. In addition, the possible correlation between demographic variables and attachment styles, religious coping styles and religiosity has been discussed. According to the findings of the Alternative Spearman's Test and Likelihood Ratio Tests, which are made to analyze the relationship between adult attachment styles and religious coping styles, as “secure attachment” tendency increases, frequency of involvement in “religious begging, religious approach and search for religious direction” activities also increases. On the other hand, as “fearful attachment” increases, frequency of “religious discontent, spiritual discontent and evil reappraisal” increases, whereas dimension of “religious approach” has been found to decrease.
Keywords: Attachment behavior; Attachment Patterns; Bağlanma davranışı; Bağlanma Kuramı; Bağlanma Stilleri; Başa Çıkma; Coping; Din; Dindarlık; Dini Başa Çıkma; Faith; Religion; Religiosity; Religious Coping; Stres; Stress; Tanrı İnancı Attachment Theory