Mezuniyet sonrası acil tıp eğitiminde simülasyon temelli örnek bir eğitim müfredatı oluşturma - Aydin, Mevlüt Okan (My University, 2024)
Amaç: Simülasyon, tıp eğitiminde öğrencilere gerçek hayat durumlarını kontrollü bir ortamda deneyimleme fırsatı sunarak, kritik düşünme, problem çözme ve karar verme gibi becerilerin geliştirilmesini sağlar. Bu çalışma, acil tıp uzmanlık eğitiminde simülasyon temelli öğrenmenin etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde gerçekleştirilmiştir ve üç aşamadan oluşan karma yöntemli bir çalışmadır. İlk aşamada, Delphi Tekniği kullanılarak Türkiye'deki acil tıp uzmanlarından üç türlü veri toplanmıştır. İkinci aşamada, toplanan veriler ışığında örnek bir simülasyon temelli eğitim programına dair içerikler düzenlenen çalıştay ile multidisipliner olarak geliştirilmiştir. Üçüncü aşamada ise geliştirilen simülasyon senaryosu eş zamanlı çoklu hasta tekniği ile uygulanmış ve uygulamadan 4 ay sonra odak grup toplantıları ile değerlendirme yapılmıştır. Bu uygulamaya 7 kadın ve 8 erkek olmak üzere toplam 15 acil tıp uzmanlık öğrencisi katılmıştır. Bulgular: Simülasyon temelli eğitimin, öğrencilerin pratik becerilerini ve klinik karar verme yeteneklerini geliştirdiği gözlemlenmiştir. Öğrencilerin performans değerlendirmeleri, simülasyon uygulamasının ardından yapılan odak grup görüşmeleri ile desteklenmiştir. Katılımcılar, simülasyon deneyimlerinin gerçek hayata aktarımında önemli faydalar sağladığını belirtmiştir. Sonuç: Simülasyon temelli eğitim, acil tıp uzmanlık eğitiminde etkili bir yöntem olarak değerlendirilmektedir. Bu eğitim yöntemi, öğrencilere güvenli bir ortamda pratik yapma, anında geri bildirim alma ve kendi performansları üzerine refleksiyon yapma fırsatı sunarak eğitim kalitesini artırmakta ve öğrencilerin kendine olan güvenini pekiştirmektedir.

Objective: This study aims to evaluate the effects of simulation-based learning in emergency medicine residency training. Simulation provides medical students with the opportunity to experience real-life scenarios in a controlled environment, enhancing skills such as critical thinking, problem-solving, and decision-making. Materials and Methods: The research was conducted at Bursa Uludag University, Faculty of Medicine and consists of a mixed-methods study in three phases. In the first phase, data were collected in three rounds from emergency medicine specialists in Turkey using the Delphi Technique. In the second phase, a multidisciplinary workshop was held to develop the contents of a sample simulation-based training program based on the collected data. In the third phase, the developed simulation scenario was implemented using the simultaneous multiple patient technique, and four months after the implementation, focus group meetings were conducted for evaluation. A total of 15 emergency medicine residents, including 7 women and 8 men, participated in this exercise. Results: Simulation-based training was observed to improve students' practical skills and clinical decision-making abilities. Performance evaluations were supported by focus group discussions conducted after the simulation exercises. Participants noted significant benefits in transferring simulation experiences to real-life situations. Conclusion: Simulation-based training is considered an effective method in emergency medicine residency education. This educational method enhances the quality of training by providing students with opportunities for safe practice, immediate debrifing, and reflection on their performance, thereby boosting their confidence and competence.
Creating a sample simulation-based training curriculum in postgraduate emergency medicine education
Keywords: Acil durumlar; Acil tıp; clinical skills; Emergencies; Emergency medicine; klinik beceriler Emergency medicine; medical education; residency training; simulation; simülasyon; tıp eğitimi; Turkey; Türkiye; uzmanlık eğitimi